
Deel jouw verhaal met ons
Wij, Ellen, Ben en Raymond schrijven graag over onze gedachten. Door dit te delen hopen we anderen te inspireren.
En belangrijk: anderen te motiveren om geld te doneren voor onderzoek naar behandelingen voor mensen die met een dwarslaesie verder moeten.
Wil jij jouw verhaal op onze website delen?
Schrijf een verhaal van 150 tot maximaal 200 woorden. Beschrijf wat jou of jouw partner of bekende is overkomen, hoe je dit hebt ervaren of wat je ervan hebt geleerd.
Sluit af met je naam, leeftijd, en ziekte of aandoening.
Iedere dag kiezen wij een verhaal dat onder Bens reisverslag geplaatst wordt.
Met veel belangstelling kijken we uit naar jouw bijdrage.
P.S. Door het insturen van je verhaal geef je toestemming om het te publiceren en vervallen de auteursrechten.
Vul de gegevens hieronder in en klik op versturen
Voorbeelden van teksten:
Nieuw leven opbouwen
Door mijn dwarslaesie vielen heel veel aspecten weg: mijn werk, de meeste hobby’s en mijn sporten: volleybal, tennis en vooral mountainbiken.
Langzaam, met veel begrip en ondersteuning van mijn vrouw en mijn kinderen, wist ik uit dit diepe dal te komen.
Ik ben onder andere begonnen met schilderen, aanvankelijk als oefening voor mijn coördinatie en handfunctie, later omdat het mij veel afleiding en voldoening gaf.
Het gaat me steeds beter af en ik ga er zo in op dat ik het tijdsbesef dan helemaal kwijt ben.
Raymond 69 jr. incomplete hoge dwarslaesie
Camino lopen
Toen ik halverwege de veertig was kreeg ik het idee om een camino te gaan lopen als ik vijftig zou worden. Op mijn 47ste gooide dwarslaesie roet in het eten.
Wel voel ik me nog steeds betrokken bij vrienden die wel deze lange wandeltochten kunnen lopen. Wat doet het met je om alleen op pad te zijn, wat kom je tegen, hoe los je problemen op, wat neem je mee onderweg.
Terugkijkend op mijn revalidatie en de jaren daarna voelt het ook wel als een pelgrimstocht. Je bent ook veel alleen onderweg, komt allerlei obstakels tegen en je figuurlijke rugzak zit vol met verhalen. Ook wel handig als je overlevingsstrategieën in je rugzak hebt. Om problemen te tackelen, verdriet te verwerken en je rust te bewaren als het zwaar tegenzit.
Ellen 58 jaar (incomplete dwarslaesie C6)
Omgaan met mijn handicap
Over het algemeen kan ik na dertien jaar wel goed en gezond omgaan met mijn dwarslaesie. Een persoonlijke regel die ik mezelf heb opgelegd is: eerst drie keer proberen en als iets dan nog niet lukt hulp vragen.
Dat heeft tot gevolg dat het soms niet goed gaat en ik wat laat vallen of zelf op de grond val. Dan roep ik hulp van mijn huisgenoten of ik pak de telefoon en maak een berichtje dat ik weer van de grond opgeraapt moet worden.
Tegen bekenden die me willen helpen zeg ik vaak dat ik geen gehandicapte ben maar iemand met een tijdelijke beperking van enkele ledematen.
Peter, 62 jaar, incomplete dwarslaesie
