Gisterenavond uiteindelijk gegeten bij een brasserie waar we eind van de middag ook met zijn tweeën een drankje hadden gedaan. Het is toch dinsdag en zelfs in Maastricht zijn veel restaurants gesloten. De kogelbiefstuk was overigens heerlijk. De ober had alle tijd, want met maar 8 gasten op het heerlijk verwarmde terras, was hij erg spraakzaam.
Dan weer terug naar het prima hotel en vast wat voorbereidingen treffen voor de tocht en treinreis van de dag erna. Omdat ik vandaag relatief weinig kilometers hoef te lopen (ruim 22), konden we rustig aan doen en echt uitgebreid ontbijten. Daarna heb ik Bertie naar het station gebracht (foto gemaakt die er toch niet meer is) en toen zelf vertrokken. Dat wil zeggen: pas om 10 uur kon ik nogmaals door Maastricht lopen.
Zoals wel vaker in het begin, is het even zoeken naar het ritme (zitten mijn schoenen goed, hangt de rugzak goed op mijn schouder en heupen, en is het tempo in orde).
Het eerste stuk was redelijk saai. Het gaat door buitenwijken en dan langs de doorgaande weg naar België. Over het kanaal (ook een verlegging van de Maas) direct rechtsaf. En daar werd het echt mooi. Allemaal leuke landweggetjes (meest beton) en met mooie weidse uitzichten. Steeds zag je wel ergens een kerktoren van een dorpje. En dan nu wel de echte eerste glooiingen van het landschap. Niet extreem hoog, maar wel bijzonder.
Na het plaatsje Lafelt even een pauze gehouden bij een soort van monument. Hier heeft in 1793 een enorme veldslag plaatsgevonden. Daar kun je niets meer van zien. Op een van de foto’s is de historie wel te lezen. De verschillende dorpjes ben ik door gelopen Het valt me wel op dat de huizen erg mooi en groot zijn en voor de deur staan de grotere Audi’s. porches en meer van de luxere merken voor de deur. En alles ziet er heel netjes uit. Tevergeefs heb ik gezocht naar een cafeetje voor een kop koffie. In geen enkel dorpje te vinden. En ik vind dat nu echt een basisvoorziening voor een dorpje.
Vanuit een heuveltop zie je ineens Tongeren in het ‘dal’ liggen. Je ziet de toren van de Onze Lieve Vrouwebasiliek er hoog bovenuit steken. De eerste binnenkomst van de stad is niet bijzonder. De basiliek daarentegen is echt heel mooi. Voor de basiliek is de markt waar een grote hoeveelheid terrasjes zijn. En omdat het nog maar 15.00 uur was, heb ik er eentje bezocht en een kop koffie gedronken. Omdat ik pas tegen 17.30 uur wordt verwacht bij mijn overnachtingsadres, bleef ik iets langer op het terras zitten. En de hele tijd koffiedrinken….. het was heel erg mooi zonnig weer en het advies van de ober om dan een Tongerens Blond te drinken, kon ik niet weerstaan. Het was een heel lekker biertje. En daarna toch door naar de Wijkstraat 44 in Tongeren. Dat was niet al te ver lopen over een geweldig leuk park met veel sportterreinen (incl 400 meter atletiekbaan). Nummer 44 aan de wijkstraat bestaat niet😬. Heb ik weer. Toch nog even goed op mijn Maps.me gekeken en 44 moet zijn 144. Het wordt gewoonte, maar ik mocht weer 500 meter de andere kant op.
De vrouw des huizes is zeer zuinig op haar spullen. Ik moest meteen heel voorzichtig naar boven en daar is mijn kamer. Geweldige kamer met badkamer ensuite die zelfs beter is dan de hotelkamer die we in Maastricht hadden. Ze zou op de deur kloppen als ik naar beneden kon komen voor het eten. Dat gebeurde om 18.10 uur. Omdat haar zoon, schoondochter en 2 kleinkinderen mee aten, werd mijn eten gebracht in de woonkamer, terwijl de familie in de keuken ging eten. Beetje apart, maar prima. Een soep, spaghetti met doperwten soepballetjes met een beetje poederkaas. Daarna ook nog een puddinkje.
Ik ben daarna nog de stad ingelopen en ben verbaasd over de oude stad. Echt heel mooi. Je waant je soms een paar honderd jaar terug in de tijd. Ook nog een Romeinse muur en Moertoren. En dan denk ik: wat als we dit nou ook eens in Oldenzaal zouden proberen.
Om niet continu te lopen, even ontspannen zitten op een terrasje terwijl de zon langzaam onder gaat. Zometeen weer terug naar mijn kamer en om 8 uur morgenvroeg wordt ik verwacht aan het ontbijt.
Vandaag heb ik 22,6 kilometer gelopen waar ik er 21,1 gepland had. Dat brengt de stand op feitelijk gelopen een afstand van 301,1 kilometer waar ik in totaal 272,2 gepland had.
Voor mijzelf is dit ook wel een mijlpaal. Nog nooit in mijn leven heb ik meer dan 300 kilometer gewandeld achter elkaar (uiteraard met overnachtingen).
Morgen naar Waremme (Frans)/Borgworm (Nederlands)
De deur uitkunnen
Als ergotherapeut werk ik samen met patiënten met een dwarslaesie om hen te ondersteunen in hun mogelijkheden om weer de deur uit te kunnen. Een wandeltocht zoals die van Ben ligt misschien niet direct binnen de verwachtingen, maar er zijn nog veel mogelijkheden. Binnen de behandeling bespreek ik de wensen van de patiënt met betrekking tot buitenshuis verplaatsen. Voor de een is het belangrijk om van A naar B te komen, terwijl een ander graag de natuur in wil en een frisse neus wil halen.
Daarnaast geef ik advies over de voor- en nadelen van hulpmiddelen zoals de driewielfiets, handbike of scootmobiel. Samen onderzoeken we welke optie het beste bij de patiënt past, zodat hij of zij daadwerkelijk weer naar buiten kan en actief deel kan nemen aan het verkeer. Hoewel het vaak een uitdaging blijft, biedt het enorm veel vrijheid en versterkt het de eigen regie. Het is prachtig om op deze manier weer perspectief te bieden!
Simone
