Gisterenavond hebben Frank en ik gegeten in het restaurant van ons hotel in het plaatsje Emperador. Nu wil ik niet alle plaatsjes noemen waar ik kom, maar als je emperador vertaalt in het Nederlands, kom je toch een beetje bij mijn achternaam uit. We bleven na het eten zitten, omdat we vlak bij een groot scherm zaten waar de wedstrijd Spanje tegen België werd uitgezonden. Het werd steeds drukker en bij de aftrap van de wedstrijd werden we vergezeld van zo’n 60 enthousiaste Spanje supporters. Een enkeling daarvan maakt de wedstrijd wel heel emotioneel mee. Maar het heeft geholpen, want uiteindelijk wonnen de Spanjaarden met 2 – 1 van de Belgen.
Na voldoende nachtrust vertrokken we om 7.30 uur voor onze wandeling naar Valencia. Een klein stukje langs de grote weg, maar voor een groot deel langs de fietsroute Francia-Cádiz. Richting Oort Saplaya zagen we een veld vol met artisjokken. Die vind ik absoluut niet lekker. En als je de foto ziet, is dat ook heel goed te snappen.
Ik had al eens begrepen dat Port Saplaya een hele leuke jachthaven zou moeten zijn. Dat was na ca 9 kilometer en daar ontbijten. De informatie over Port Saplaya heeft het over klein Venetië. Ik ben nooit in Venetië geweest, maar alle waterinhammen geven het idee dat elk complex aan het water ligt. Het is een hele leuke sfeer. Heel bijzonder om doorheen te lopen
We vonden een café waar we een desayuno hebben besteld. Een van de serveersters kwam uit Zd Afrika en vertelde waarom ze hier neergestreken was. Haar familie was allemaal vertrokken uit Zd Afrika over de hele wereld en ondanks dat ze het een heel mooi land vindt, had ze daar geen binding meer.
En dan weer verder. Langs het strand is leuk. En ook al in de vroege ochtend zijn er mensen die met hun strandbedjes horizontaal in het zand willen liggen. Wij niet: we liepen eigenlijk vrij snel Valencia binnen. En direct hadden we allebei de herinnering aan een halve marathon die een keer vanaf ongeveer deze plek is vertrokken. Voor mijn hardloopgroep: dat was toen Frank Lauwers een onwaarschijnlijk goede tijd had gelopen. Zelf zei hij na de tijd (overigens niet gecorrigeerd door de organisatie) dat hij mogelijk een deel van het parkoers verkeerd had begrepen (afkorten dus😀).
Vrij snel kwamen we langs het Mestalla stadion van de voetbalclub Valencia. Onverwacht mochten we het binnenterrein op en gewoon over het veld lopen. Het is zomerreces en het stadion is nu in gebruik als evenemententerrein. In dit geval voor een burger-festival (en dan heb ik het over hamburgers😀). Toch redelijk vaak een wedstrijd van Valencia bezocht, maar nog nooit het stadion van deze kant gezien. Heel mooi.
De eerste keer dat ik naar een wedstrijd van Valencia ging was met mijn zoon Jelmer. Om zeker te zijn dat we er naar toe konden, had ik via Ticket-Office kaarten besteld voor € 110,00. Op de ticket zelf stond € 10,00. Dat was de laatste keer dat ik via ticket Office kaarten bestel. Maar het sfeertje in het stadion was geweldig. Alleen al de aankomst van de spelers en daarna van de tegenstanders En toen hoog bovenin naar de wedstrijd kijken. Ik kan die beelden zo weer in mijn gedachten oproepen.
Na deze bijzondere onderbreking liepen we een stukje richting het centrum, want ik wilde heel graag een stuk door het Turia-park naar het Ciudad des Artes y Sciensas lopen. Ik kan het niet verklaren, maar dat vond ik ook heel bijzonder en leuk.
Het hotel ligt op zo’n 200 meter van dit gebied. Prachtig en modern hotel met een enorm winkelcentrum op de eerste vier verdiepingen. En daarboven begint het hotel.
Na de gebruikelijke rituelen eerst naar de supermercado en daarna wat eten en drinken. Op dit moment zit ik bij het café op het terras onder het enorme opera gebouw te schrijven. Ik vind het zelf eigenlijk ook onvoorstelbaar dat ik hier zit en daar lopend ben gekomen.
Ik mag nog vier dagen lopen. Ik zie dat de stand van de donaties inmiddels ruim boven de € 9500,00 staat. Ook dat is ongelofelijk. Wat mooi. Wellicht lukt het om de € 10.000,00 te halen. Maar nu al ben ik er erg gelukkig mee. Ik loop mede voor mensen die niet kunnen lopen. Ik besef elke dag dat ik dit mag en kan doen. En dat is geweldig. Maar dat is niet iedereen gegeven (en je moet ook nog willen😀). En dat besef helpt mij enorm om juist voor mensen met een dwarslaesie te lopen. Lees de verhalen ook op dwarsdooronsleven.nl. Ze zijn indringend.
Vandaag 21,3 kilometer gelopen. Gevoegd bij het totaal tot en met gisteren heb ik nu 2607,3 kilometer gelopen.
Meer dan niet kunnen lopen
Anderen denken bij een dwarslaesie aan een gehele of gedeeltelijke verlamming.
Dat is vaak niet het vervelendste:
De hevige neuralgische pijnklachten en klachten door problemen met darmen en blaas zijn, in mijn situatie en die van veel lotgenoten, veel vervelender.
Raymond 69 jr. Incomplete hoge dwarslaesie
