Na de rustdag van gisteren, nou ja laten we het een semi rustdag noemen met toch weer 14.000 stappen moest er vandaag gewandeld worden van Namen naar Dinant, ruim 29 kilometer. Om die reden hadden we de wekker vroeg gezet om zo om 8 uur in de ochtend te vertrekken. Vertrekken in die zin dat zo’n 100 meter na vertrek een prachtig cafeetje open was waar we hebben ontbeten.
Dat smaakte zo lekker dat we ruim na 9 uur vertrokken voor de wandeling waarvoor de drie feitelijk maar Namen zijn gekomen. Gelet op de topografische kunde die we hier door schade en schande hadden opgebouwd wisten we dat we de rivier de Samber moesten oversteken en daarna de Maas moesten volgen.
Het is een prachtige wandeling op een vlak parkoers pal langs de Maas. In tegenstelling tot de wandeling die ik met Bertie langs de Maas heb gedaan tussen Echt en Maastricht was de afwisseling zeer groot. Geen lange rechte stukken, maar met de rivier mee meanderen tot in Dinant. Wat ons opviel dat je eigenlijk wel een beetje het gevoel hebt dat je steeds in de bebouwde kom loopt, omdat er veel huizen langs de Maas staan. Het is zeker niet het armste deel van Wallonië. Wat een prachtige huizen en ook prachtige kasteeltjes passeerden we.
In Profondevile een koffiebreak. Daar moesten wel het plaatsje voor in lopen, omdat het terrasje langs de Maas gesloten was. Belangrijk wel dat we koffie konden kopen en drinken. Verder langs de Maas. En was de weg heel goed te doen ook voor de handbike van Ellen. Een heel klein stukje was erg slecht door de kasseien die daar al een eeuw onaangeroerd hadden gelegen en waar sommige keien toch een eigen plek hadden gevonden. Het werd ook aangegeven dat het 311 meter lang was.
Geluncht hebben we op een plek waar we echt aan de Maas konden zitten. Een bankje hadden we niet gevonden, maar dat ging prima. Inmiddels hadden we allemaal al een paar lagen van de kleding uitgedaan, omdat het werkelijk prachtig weer was. Vantevoren zou ik ook het mooie weer moeten regelen, hetgeen gelukt is😄😄. Dat was ook het geval bij de wandeling waar Raymond en Carla meegingen😄😄.
Het was een serene rust langs de Maas waar de autoweg vaak iets verder weg was en soms ook een stuk naast ons (fiets-)pad. Op de plek waar we zaten hoorden we eigenlijk alleen onszelf en vogels.
Marijke nam haar app erbij en vertelde ons welke vogels we horen. De Canadese gans was de eerste. Ook de tjiftjaf, de koolmees en de staartmees heeft ze ontdekt. Over de laatste vogel was wat discussie vanwege door ons zelf geproduceerde vogelgeluiden.
Na de lunch weer verder en zon 100 meter verderop een bank waar je zou kunnen zitten. Daar zouden ze nu ook een app voor moeten maken. Schijnt er inderdaad te zijn. Ik ga het niet uitzoeken.
Ongeveer 5 kilometer vóórdat we in Dinant waren zagen we een bankje. Dus dankbaar gebruik van gemaakt. We hadden nog rode wijn, chips, kaas en worst. De wijn smaakte heerlijk. An de overkant van de Maas een ruïne op de rotsen en ChatGPT maar even gevraagd wat dat was. Een schermafdruk hier maar even bijgevoegd.
En dan na 29,9 kilometer aankomen in Dinant. Prachtige ligging meer boven op de rotsen een citadel en daarvoor langs de Maas het stadje met een zeer opvallende kerk. Ander leuk weetje is dat Adolphe Sax hier is geboren. Hij is de uitvinder van de saxofoon. En dat willen ze hier ook weten. Op de brug over de Maas een heleboel kunstwerken van de saxofoon. En elk met de vlag van verschillende landen.
Niet te lang bij stilstaan omdat een terrasje erg lonkte en…..Dinant is ook de stad van Leffe. Dus een Leffe drinken was een must en was heerlijk, vooral na zo’n wandeling.
Rond half zeven naar het hotel dat weer aan de overkant van de Maas ligt en via een toch wel steile weg omhoog te bereiken was. Na het inchecken allen op de eigen kamer relaxen, douchen etc en om 20.15 uur weer het stadje in (helaas hier in het hotel geen restaurant). We kwamen terecht bij een pizzeria. We waren de laatste klanten. En dat kon je merken ook. In een wat koele sfeer hebben we gegeten. Gelukkig zijn we met een prachtig gezelschap dus dat kon de pret niet drukken. Terug naar het hotel en omdat Ellen nu niet de handbike had, maar alleen de rolstoel, werd dat een hele mooie gymnastische opgave.
Een afzakkertje in het hotel bracht de hartslag weer terug naar normaal😄 en ook de Leffe hielp daarbij. Omdat het onze laatste gezamenlijke avond was toch ook een evaluatie van het weekend. We vonden het allemaal geweldig.
Met dat goede gevoel en 29,9 kilometer en een beklimming in de benen naar bed.
Vandaag 29,9 kilometer gelopen, waar ik er 29,3 had gepland. In totaal nu gelopen 405,9 kilometer gelopen waar ik er 374,2 kilometer heb gepland.
Camino lopen
Het stond op mijn bucketlist: een camino lopen. Dit wilde ik graag doen toen ik vijftig werd maar een dwarslaesie gooide roet in het eten. Intussen was het uit mijn gedachten tot Ben mij vertelde over de lange wandeling die hij wilde maken. We gingen samen voorbereiden en hij nodigde mij uit om een stuk mee te wandelen. Hij had een haalbare route uitgezocht. De route van Namen naar Dinant is een etappe van 29 kilometer en dat zouden we op één dag doen. Jan Willem wilde mee en ook Marijke sloot bij ons aan.
Vandaag om 9.00 uur zijn we gestart en alles wat bij een grote wandeling hoort hebben we meegemaakt. We hebben gepraat, herinneringen opgehaald, gelachen en ook gezwegen. Het voelde als een pelgrimstocht voor één dag. Precies genoeg om te ervaren wat dit met je doet. Het was geweldig. Onze overnachting was in de abdij waar ook het Leffe bier gebrouwen werd. De kamers hadden de sfeer van het klooster. Passend bij pelgrims.
Er werden grenzen verlegd door ons alle vier. De mijne was een tocht handbiken van meer dan zes uur.
Deze wandeling en deze drie fantastische mensen hebben een plek in mijn hart gekregen. Een grote wens is voor mij in vervulling gegaan.
Ellen
