We hadden afgesproken om vanmorgen om 9 uur te ontbijten. En dat is ruimschoots gelukt. Ruim voor 9 uur was de hele groep klaar voor ontbijt. En wat voor een ontbijt. Dit was een keizerlijk plus ontbijt. En omdat het de laatste keer was in deze samenstelling en om te vieren dat het zo’n fantastisch weekend was geweest, hadden we er ook echt recht op 😄.
Maar nog even terug naar gisterenavond na het afzakkertje met uiteraard een heerlijke koude Leffe moest ik nog het verhaal van de dag schrijven. En dat na alle Leffe en gezellige kletspartijen. Het duurde niet lang dat ik bijna elk woord kon verbeteren. Mijn ogen vielen gewoon dicht. Dus vanochtend het verhaal afgemaakt en voorzien van de nodige foto’s.
Na het ontbijt zouden we naar de Leffe brouwerij gaan voor een excursie. Omdat we het adres niet zo snel konden vinden, hebben we dat aan de receptie gevraagd. Blijkt het gewoon in het hotel te zijn. Het was een digitale presentatie en echt wel interessant. Het werd afgesloten met een biertje (Leffe voor de duidelijkheid) en dat in de tuin van het hotel onder prachtige omstandigheden.
Na het afscheid van de drie ben ik gaan lopen. Ik dacht ik doe de makkelijke route langs de rivier, maar dan blijkt dat ik langs een drukke weg moet lopen. Dus terug omhoog langs het hotel begon ik aan de voor mij tot dusver zwaarste route. Het was echt prachtig met echt steile stukken omhoog. Dan weer over vlaktes dan weer door bossen en allemaal op hoogte. Vandaag bijna 500 hoogtemeters gehad en dat allemaal binnen 8 kilometer. Maar de rust waar je alleen de vogels hoort (ik weet niet welke; Marijke was er niet bij) is mooi om mee te maken. Wat me erg opviel was dat de natuur nu echt fris en groen wordt. Het weer geeft daar ook alle aanleiding toe.
Na het plaatsje Heer-Agimont-Hastière kwam ik in Frankrijk. Toen moest ik volgens planning nog 6 kilometer naar het centrum van Givet. Niet het mooiste stukje van de route. Wel zo’n beetje langs de Maas maar vooral in de berm van een drukke weg.
Langs een industrieterrein, een wat vervallen woonwijk kom je dan in het centrum. En dat is dan wel weer heel leuk. Overal stonden borden dat de brug over de Maas gesloten is. En natuurlijk is mijn ibis budget hotel aan de andere kant van de brug. Ik zag het al gebeuren. Gelukkig wel open voor fietsers en voetgangers. Daarna nog helemaal lopen naar het industrieterrein aan de andere kant van Givet met McDonald‘s, decathlon. Intermarche etc. Maar ook mijn hotel.
Daar was ik om 17.30 uur. Douchen, beentjes hoog en daarna naar McDonald‘s. Ik had geen zin om 2,5 kilometer terug te lopen naar het centrum. Dus weer vroeg terug in het hotel.
Vast de routes voor morgen en overmorgen vastgelegd en ook de overnachtingen geregeld. Lekker gevoel. Daarna bellen met Bertie en vroeg in bed
Ik had 19,4 kilometer gepland. Het zijner 21,9 geworden. In totaal heb ik nu 427,8 kilometer gelopen, waar ik er 393,6 had gepland
“Oonder ‘t veske”
In 2006 gestart met een Oldenzaalse variant van Klas op Wielen, een groep mensen met een verschillende lichamelijke beperking die hun verhalen vertellen op scholen. Een jaar later hadden we op De Windroos de allereerste les. En Klas op Wielen is mie “oonder ‘t veske” gekropen.
Op basisscholen, ROC’s en ook op het Saxion vertellen jullie je verhaal. En ik word er iedere keer weer blij van. Heb zó onmeueueunig veel bewondering en respect voor jullie allemaal. Elke keer, maar dan ook écht élke keer is het muisstil in de klas. Jullie ráken de kinderen, leerlingen en studenten recht in het hart! Jullie vertellen hoe jullie meedraaien in de maatschappij, in het leven. Geen zielig verhaal, maar een verhaal van de mouwen opstropen, niet opgeven als het moeilijk wordt, kijken naar wat wél kan! Het is prachtig om achter in de klas te mogen zitten en naar jullie verhalen te mogen luisteren.
En als ik het dan zelf soms een beetje lastig heb in mijn leven … denk ik aan jullie. En dan ga ik er weer vol tegenaan. Jullie zijn een groot voorbeeld hoe je van het leven het beste kunt maken. Jullie inspireren mensen. Dank jullie wel daarvoor, dank jullie wel dat jullie “oonder mien veske” zijn gekropen
Henk, Klas op Wielen Oldenzaal
