We mochten vanmorgen vroeg opstaan. Valt echt mee, want 7 uur is nog steeds een goed te doene tijd. We sliepen nu in één ruimte en dat was voor Mart wennen. De bedden zo ver mogelijk uit elkaar om zo min mogelijk last te hebben van mijn gesnurk. Op de schaal van 0 naar 10 gaf hij een 7. Prima toch😀.
We moesten ook wel enigszins op tijd weg, omdat Mart een afspraak heeft met een blabla-car (iets als Uber) om 15.15 uur in Troyes. En de afstand is toch 32 kilometer volgens mijn berekening. Na een yoghurtje vertrokken we tegen 7.45 uur. Eerst even naar de boulangerie om een broodje voor onderweg te halen…en daarna lopen. Over de tocht kan ik heel kort zijn. Van de in totaal 31 kilometer waren het er 26 kilometer rechtdoor. Geen inspirerende wandeling. We liepen over de Voie Verte canal haute Seine. Dat kanaal is ooit eens aangelegd om (kleine) scheepvaart mogelijk te maken. We hebben meerdere sluizen gezien, maar we bleven echt langs het kanaal lopen op een prachtig aangelegd fiets/looppad. En rechts van ons een min of meer beschermd natuurgebied waar de Seine door meandert. Even hadden we de mogelijkheid om door dat gebied te lopen, maar dan moesten we een bruggetje over waarvan we wel konden zien dat het er was, maar geen mogelijkheid om er over heen te gaan.
We zijn dus eigenlijk niets tegen gekomen. Een paar fietsers, vissers en wandelaars, maar niets op wat ook maar in de buurt kwam van pelgrims als wij. Wel een stop om het overigens heerlijke broodje te eten. Mart hoopt vurig dat ik niet teveel van dit soort etappes heb. Ik ook !!! Maar het gaat zoals het gaat. Gelukkig scheen de zon volop, de wind was matig en de temperatuur prima. Dus dat zat mee.
De laatste kilometers dan door Troyes. Niets bijzonders tot je in het centrum komt. Echt heel mooi. Omdat we er ruim op tijd waren, hebben we in het centrum op een terrasje nog wat gedronken. Daar hebben we afscheid genomen en is hij richting de afgesproken plek gelopen. Later bleek mij dat mijn appartement nog geen 200 meter verderop was.
Toch gek dat hij weg is gegaan. Je weet het vooraf, maar op dat moment is het niet leuk. Niet dat ik er nu last van heb, maar het was ‘gewoon’ heel bijzonder. We hebben samen toch 5 dagen en ruim 160 kilometer met elkaar opgetrokken. Ik vergeet deze dagen en onze bijzondere gesprekken nooit.
Ik heb het misschien al wel eerder genoemd. Ik voel me een gelukkig mens om dit te doen met Mart. En toen ik in het appartement was, FaceTime Susan met mij. Wat mooi om (weliswaar slapend) Bodhi te zien en een heel leuk gesprek te hebben met Susan. Wat ontzettend mooi was dat😀.
In het appartement, echt een authentiek en oud appartement, heb ik eerst alles wat ik gebruikt heb aan kleren gewassen (nou ja: fris ruikend gemaakt), daarna douchen en een kleine verkenningstocht door de stad gemaakt. En een bezoekje aan de supermarkt. Eén ding is zeker. Volgend jaar gaan Bertie en ik met de camper via mijn wandelweg naar Orba, maar Troyes wordt zeker aangedaan. Wat een leuke oude stad.
Ik zal er nu niet teveel foto’s plaatsen, omdat morgen mijn rustdag is en ik Troyes echt wil ontdekken. Ik zit nu in een restaurantje waar ik een heerlijke risotto heb gegeten.
Ik heb vandaag 31.0 kilometer gelopen waar ik er 43,1 had gepland. Door wat wisselingen zou het vandaag ook minder moeten zijn. Ik kom dus nu uit op in totaal 745,8 kilometer gelopen waar ik er 698,9 geland heb.
Morgen een rustdag en dan ook even de planning voor de komende dagen bekijken
Het fenomeen dwarslaesie was mij niet helemaal onbekend.
Ik had een vaag idee wat het was omdat ik in aanraking kwam met kinderen die er mee geboren waren of een ongeluk hadden gehad. Toen ik van Raymonds ongeluk hoorde was ik erg geschrokken.
Gaandeweg kwam het besef dat er iets vreselijks had plaatsgevonden.
Iemand wordt op ruwe wijze weggerukt uit het volle leven.
Voor zijn vrouw geldt hetzelfde, alleen op een andere manier.
Er is geen weg meer terug en hoe gaat de toekomst er nu uitzien?
Beiden hebben die vraag moeten oppakken en er lijkt heel ver in de tunnel licht te gloren.
Zwager Bernard
