Vanmorgen ging de wekker om 7 uur en mocht ik weer beginnen aan de dag. De rustdag is voorbij; dus inpakken, nog een yoghurtje eten en een laatste check of ik alles ingepakt had. Een eindje de straat ingelopen naar een boulangerie voor een koffie en croissant, en nog een koffie, en twee broodjes om mee te nemen.
Uiteindelijk liep ik om 8.45 uur weg voor een route die hopelijk wat meer afwisseling zou geven dan de laatste twee wandeldagen. Het laatste stuk in Troyes liep ik in een parkachtige omgeving en dat duurde wel zo’n 6 kilometer. Links en rechts van het park waren kleine voorstadjes van Troyes, maar heerlijk om te beginnen. Het was druk met hardlopers en wandelaars en een enkele fietser. Een ouder stel (dacht nog: leeftijdsgenoten😀) hield me aan en beginnen een gesprek met mij. Waar ik vandaan kom en of ik de route van Saint Jacques loop. Ze wilden ook wel een foto van mij maken.
Na ca. 8 kilometer kon ik de heuvels zien, maar het duurde nog tot kilometer 14 voor ik de hoogte in moest (niet overdrijven, zo hoog is het nog niet). Maar de route werd op slag anders en zeer afwisselend. Het is een wandelgebied, en zowaar zag ik af en toe wat wandelaars, maar ook mountainbikers.
Volgens mij is er morgen een mountainbike evenement in het bos waar ik liep. Er waren rose, blauwe en witte routes. Alles met geverfde pijlen op de grond en veel stokjes langs de zijkant met doekjes van de zelfde kleur. Ik ben blij dat dat niet vandaag was. Dan had ik toch een andere route moeten nemen.
In het bos waren toch veel muggen en andere insecten. Dus ik dacht, zodra ik uit het bos ben, zoek ik een plek om te zitten. Dat duurde veel langer dan ik had gehoopt. Sterker nog, ondanks alle gps hulpmiddelen dreigde ik toch een beetje de weg echt kwijt te raken. Er was een soort kloofje waar ik voorlangs ging. Maar die liep dood. Terug, omdat ik dacht dan door het kloofje te moeten. Dus niet😡. Derde poging was goed, zij het dat mijn wikiloc me vertelde de route kwijt te zijn. Toen ik dan later na zo’n 20 kilometer het bos uitliep, had ik direct een prachtig uitzicht én direct een bankje op een ideale plek om eens lang te zitten en mijn meegebrachte broodjes op te eten. Dat heb ik dan ook gedaan en genieten van het uitzicht.
Mijn overnachting is op de route, maar ongeveer 5 kilometer eerder dan de route die ik gepland had. Tegen vier uur in de middag was ik er. Een klein huisje met een leuk uitzicht in een dorpje waar verder niets aan voorzieningen is. De dichtstbijzijnde supermarkt is op 6 kilometer afstand. Ik heb van de eigenaar drie eieren gekregen en een stuk van een stokbrood. Verder is er wat rijst en daarmee is mijn avondeten geregeld. Roerei met rijst en een beetje zout. En na al het eten van de afgelopen dagen is een sobere dag geen probleem. Ben nu al benieuwd naar de mogelijkheden morgenavond😀. Morgenvroeg toch de route aanpassen om langs de supermarkt te gaan (is open, gecheckt) om in ieder geval een noodpakket bij me te hebben.
Mart had veel oploskoffie meegenomen en dat komt hier ook prima te pas. Met een kop koffie zit ik nu op mijn terrasje buiten dit verhaal te schrijven.
Vandaag weer alleen op pad. Ik hoefde toch niet te wennen om alleen te lopen. En vooral omdat het gemakkelijk lopen was, gingen mijn gedachten weer alle kanten op. Nu dan over wat als ik terug ben in Oldenzaal.
Zo zat ik nog wel de rustdagen in Reims en Troyes te overdenken. Toen ik door die steden liep en te genieten van al het bijzondere van die steden, kreeg ik wel beelden over Oldenzaal. Nou ja, beelden hoe het zou kunnen zijn in Oldenzaal. Ik heb me sterk proberen te maken voor het zichtbaar maken van het historische verleden van de stad. Dat ging via de stichting Stadshart. Maar het voelde niet meer goed en de stichting is ter ziele, omdat we geen of nauwelijks gehoor kregen bij de gemeente voor wat we wilden.
Ik geloof dat deze tocht me nu al inspiratie heeft gegeven om toch nog een poging te doen. Wellicht een projectgroep te starten binnen de de Vereniging Historisch Oldenzaal.
Mijn gedachte vanuit Reims waar de buiten theater ruimte tegen een 1800 jaar oude cryptoportique is aangelegd en een heel verdiept aangelegd en vrij smal park in Troyes rond een klein deel van het centrum waar ook overtollig water wordt opgevangen. Voeg die twee is bij elkaar en zie daar een geweldige invulling van het gedeelte tussen de deurningerstraat en de Steenstraat. Kon ik zomaar een lange tijd over nadenken.
Ik ben nog wel meer dan 10 weken onderweg en er zal ongetwijfeld nog meer moois aan toegevoegd kunnen worden. De laatste drie foto’s bij dit verslag zijn uit Reims en Troyes. Een beeld dat ik er over heb.
En als je loopt, merk ik, gaan je gedachten over in dit geval de historie van de stad helemaal aan de haal met jezelf. Dat is ook leuk om te ervaren. Geeft me energie en het lijkt of de kilometers nog gemakkelijker onder je vandaan lopen.
Aan de andere kant: ik ben me enorm bewust van de omgeving waar je loopt. Je zit er echt ‘in’. Ik ging over een brug waar de snelweg onderdoor ging. Ik dacht toen wel: in de auto zie je vluchtig iets en het is weg. Lopend blijft het echt hangen. Dus Bertie: dat wordt een hele trage tocht volgend jaar met de camper 😀😀😀.
Vanavond heel vroeg naar bed. De eigenaar heeft me uitgelegd hoe ik het huisje kan afsluiten, want zij zijn niet vóór 8 uur uit bed.
Vandaag heb ik 28,3 kilometer gelopen, waarvoor ik er 33,2 heb gepland. Dat houdt in dat ik tot en met vandaag 779,0 kilometer heb gelopen, waarvoor ik er 732,1 had gepland.
Fietstochtjes: goede work-out!
Lekker fietsen met zijn tweeën met de handbike, of samen met familie, vrienden.
Maar het blijft niet altijd bij fietsen:
Soms worden de paden modderig, en moet mijn fiets aan de kant om de rolstoel te duwen als de wielen gaan slippen, of om de rolstoel meer in balans te houden. Dit laatste is denk ik meer het gevoel dat je wat doet dan dat je in werkelijkheid de rolstoel tegen zou kunnen houden als die dreigt te kantelen.
Omdat de handbike een terugtraprem heeft, gebeurt het dat de handbike blokkeert als je stopt op een helling voor het oversteken, en dat ook nog bij een drukke weg.
Dus dan moet mijn fiets aan de kant, als er een gaatje is op de drukke weg mijn man naar de overkant duwen, dan weer tussen het verkeer door terug naar mijn eigen fiets, opnieuw wachten tot er een gaatje is en dan ook snel naar de overkant. Daarna kan de fietstocht weer worden hervat.
Wijze les: in de spits een drukke oversteek vermijden.
Carla, partner
