Het is maandagmorgen en ik ga ervan uit dat de boulangerie open is. En dat was die. Sterker nog; het café ernaast was ook open om 8 uur. Direct naar het café voor een double espresso (keer 2 dus). Broodjes verkochten ze niet. Daarvoor moest ik naar de boulanger. Ik mocht ze daar wel opeten. Ik heb de verkeerde volgorde aangehouden. Toch een heerlijke croissant gehaald en een stokbrood met ham en kaas voor onderweg.
Ik mocht weer een stuk lopen langs een kanaal. In dit geval betrof het het canal de bourgogne en dat voor zo’n 4 kilometer. Maar het was echt een leuke route. Niet alleen bos, maar ook prachtige vergezichten. Vóór het plaatsje Roffey zag ik min of meer een heuvel-‘muur’. Zo van het redelijk vlakke naar ineens heuvels.
Van Roffey naar Bernouil was een constante stijging van zo’n 4 kilometer. Heel leuke uitzichten. Zowel wikiloc als de de caminoroute gaven een ommetje aan door dit plaatsje. Het is een heel klein dorpje en ik denk dat het dorpje aan het uitsterven is. Huizen staan er in vervallen toestand bij. Dus ik snapte het ommetje niet helemaal. Toch had het een heel oud kerkje en een prachtige (kasteel?)-boerderij. Dat was het ommetje wel waard.
Daarna lopen over een landweggetje (deels asfalt, deels onverhard) over een prachtig glooiend (glooiender dan de dag ervoor) naar het idyllisch liggende plaatsje Vezannes. Daarna weer de hoogte in naar Collan dat in de periode van 200 jaar geleden is blijven hangen. Ligging heel mooi en bij het kerkje mijn stokbrood ham opgegeten. Prachtige plek met uitzicht op de in verval rakende kerk. Hopelijk restaureren ze dit soort kerkjes.
Het was toen nog ruim 6 kilometer lopen naar Chablis. En die plaats staat bekend om zijn wijnen. Maar daar kon ik op de eerste kilometers na Collan niets van zien. Wel weer de bekende akkerbouw. Ik denk nu dat de groene gewassen die ik eerst niet herkende toch graan is, want ik zie nu ook de typische graan stengels. Hier zijn de koolzaad velden er ook nog, maar de gele bloemetjes zijn wel zo’n beetje uitgebloeid. Ik neem aan dat ze dan geoogst worden. En ik zie nu ook af en toe wat klaprozen. Ik neem aan dat dat vanaf nu steeds meer wordt.
3 kilometer voor ik in Chablis was, kwamen de druivenvelden. En toen ik over de laatste bult heen was, was het alleen nog maar wijnranken. Mooi om te zien met al die frisgroene blaadjes (nog geen druiven).
Ik heb het even uitgezocht, maar de chablis druiven (chardonnay) komen in een straal van ca 5 kilometer rond chablis voor. Snap ik ook waarom ik zo laat de wijnranken zag.
Over een stijl naar beneden pad liep ik Chablis binnen. Het is geen grote stad, maar het heeft toch een centrumpje…..en terrasjes😀. Hele leuke authentieke straatjes en ongelofelijk veel wijnhuizen.
Maar goed, ik moest eerst naar mijn appartement. Prima ligging midden in het centrum. Het appartement zelf is ook mooi en voorzien van onder anderen een wasmachine. Gelet op mijn ‘avontuur’ van gisteren en de toch wel warme dag vandaag, heb ik alle vuile zaken in de was gedaan. Daarna mezelf gedoucht en een korte sight seeiing tour door het stadje gedaan. Zo groot is het nou ook niet.
Het is in Nederland koningsdag en op de app kreeg ik veel foto’s binnen van mensen in oranje met een oranjebitter of een biertje. Die laatste had ik zelf ook verdiend. En gezien de sobere dagen die ik gehad heb, heb ik er enorm van genoten.
Nog even naar de supermarkt geweest voor het kopen van yoghurt, appels en een kiwi, wat amandelen en een klein bloknote, omdat ik de planning van de route nog even kritisch moet bezien.
Voor de komende dagen is alles geregeld. Zowel in Vermenton als in Vezelay zijn de voorzieningen in orde, maar daarna even puzzelen.
Vandaag toch wel nagedacht over mijn ‘alleen’ zijn. Natuurlijk had ik dit graag met Bertie willen doen, maar ik snap heel goed dat dat niet gaat. Afgezien nog van haar werk, heeft zij niet de ambitie om zeg maar met een rugzak op 2500 kilometer te gaan wandelen. Maar als ik dan op zo’n typisch Frans terrasje zit, mis ik dat samen zijn wel.
En op een dag als vandaag met alle gezellige foto’s die ik ontvang, vond ik mezelf wel alleen. Dat moet niet verward worden met eenzaam. Want dat voel ik me absoluut niet. Ik krijg op Polarsteps leuke reacties, maar ook mensen die me appen, of op een andere manier contact leggen.
En de wandelroutes geven me energie, laten mijn gedachten de vrije loop en kijk ik elke dag uit naar waar ik terecht kom. De afgelopen twee dagen was dat erg sober. En nu weer in een stadje met wat reuring. Die afwisseling maakt het een nooit meer te vergeten tocht. En ik ben nog niet eens op de helft😀.
Vanavond een heerlijke carpaccio gegeten en natuurlijk een bijzonder glas Chablis-wijn gedronken. Het is weliswaar van de chardonnay-druif, maar ik vond het lekker (het is geen albarriño). En de omgeving laat het ook lekkerder smaken.
Na het eten nog een wandelingetje door de straten van Chablis en nu in mijn appartement. Verhaal afmaken, Bertie bellen en toch bezig met de puzzel na Vezelay.
Vandaag heb ik 26,4 kilometer gelopen, waar ik er 19,4 had gepland (ander vertrekpunt). In totaal heb ik nu 834,1 kilometer gelopen, waar ik er tot vandaag 779,8 gepland had.
Hulp vragen
Hulp vragen lijkt klein. Maar als je het elke dag moet doen, wordt het groot.
Met een dwarslaesie ben je afhankelijk, terwijl je zo graag zelf de regie houdt. Dankbaar zijn en frustratie voelen tegelijk – die twee bestaan naast elkaar.
Het is een zoektocht naar balans. Tussen accepteren en blijven proberen. Elke dag opnieuw.
Een dochter
