Vanmorgen vroeg opgestaan. En niet zonder reden gisterenavond had ik de route van vandaag nog even bekeken. Mooie route en dan bij Bislich met het pontje over de Rijn. Voor de zekerheid even checken tot hoe laat het pontje nog gaat. Nou, die gaat helemaal niet. Pas vanaf 29 maart komt die weer in de vaart. De route die ik gepland had was 33,9 kilometer. Dus what to do in such a case. Ik zou via Wesel kunnen lopen of via Rees bij beide steden is een brug over de Rijn. In beide gevallen een omleiding van zo’n 10 kilometer. En omdat het al wat laat was (ik wil toch op tijd slapen) gauw een route gepland via de overgang bij Rees.
Op dat ‘gauw’ kom ik nog terug. De regen was voorspeld. Dus daar was ik dan vanmorgen ook volledig op voorbereid. Helaas(nou ja eigenlijk niet helaas) had het niet geregend en was het half bewolkt. Met een goed ingepakte rugzak naar het tentje waarvan ik wist dat die om 7.30 uur open was. Ik ben ook nog jarig, dus een extra croissantje mocht er van mij ook bij😄. En dan om 8 uur vertrokken. Het eerste uur zag het in de verte wel dreigend uit, en optimistisch als ik ben, dacht ik geluk te hebben dat het er mooi langs trok. Dat was dan ook waar voor één uur. En toen ging het los. Het begon met een fikse hagelbui, hele harde wind (uiteraard tegenwind) en daarna veel veel regen.
Een mooie vuurdoop na de prachtige weersomstandigheden van de eerste drie dagen. Maar de regenkleding heeft me zo goed als mogelijk droog gehouden en ook de schoenen blijken waterdicht. Da’s mooi dus. Voor de duidelijkheid; het is niet mijn favoriete weertype.
Dan terugkomen op ‘gauw’. Het was een heel saaie weg en het grootste deel van de wandeling ging langs drukke wegen. Met name de 67 (wegnummer) waar ik 7 kilometer langs heb gelopen, was niet leuk. Er was geen fietspad en dus moest ik pal langs de weg lopen. Wat een vrachtwagens. En wat kunnen die nog watergordijnen maken. Het hoort er waarschijnlijk allemaal bij.
In Rees heb ik een cafeetje gevonden en er lang gezeten. Omdat ik jarig ben, heb ik mezelf op een heerlijk gebakje getrakteerd. En zo’n klein uur ‘hennig an’ gedaan. Inmiddels was de regen overgegaan in een motregen en toen ik de brug over kreeg ik de wind in de rug ( hoeft geen betoog dat er toen dus bijna geen wind meer was) en zowaar kwam de zon erbij.
Ik liep min of meer langs de Rijn en een deel over de Rijndam. Die kilometers waren mooi om te lopen. En bij sommige delen waren het echt hele mooie stukjes. Na de marathon te hebben gelopen kwam ik aan in Xanten. Dat staat bekend om zijn Romeinse opgravingen. En dat kun je heel goed zien. Ik heb er niet veel tijd aan besteed (nou ja fotootje gemaakt), want ik vond het lang genoeg geweest en mijn voeten gaven toch wel signalen af dat zij het niet erg vonden als ze niet mijn hele gewicht plus bepakking hoeven te dragen.
Hoewel ik een overnachting had geboekt bij Vrienden op de fiets. Heb ik toch een hotelletje in de stad geboekt. Kadootje voor mezelf.
Bij de prachtige Dom in Xanten stond mij een enorme verrassing te wachten. Cecile en Hans (mijn zus en zwager) stonden me op te wachten. Ontzettend leuk. Ze nodigden mij uit voor een etentje. Ik eerst naar het hotel voor inchecken en douchen en daarna eten. Supergezellig👍
Vandaag 42,7 kilometer gelopen, waar ik er33,9 had gepland😬. De stand is nu 129 kilometer gelopen, waar ik er 110,6 had gepland. Ik ga de route van morgen nog goed doornemen. Verrassingen zijn leuk, maar niet altijd
Goed weekend.
In de periode dat mijn man in revalideerde vanwege zijn dwarslaesie ging ik gewoon iedere dag naar mijn werk. Het was fijn om mijn werk te doen en tussen de collega’s te zijn. Ze wisten in welke situatie ik zat en hadden daar ook aandacht voor. Maar soms werd er even niet aan gedacht en werd er op vrijdagmiddag vrolijk “goed weekend” gewenst.
Wat zij niet wisten was dat ik na mijn werk doorreed naar het revalidatiecentrum om bij mijn man te zijn. In de auto zijn heel wat tranen gevloeid omdat ons leven zo op de kop stond.
Irma, vrouw van Peter 62 jaar incomplete dwarslaesie C5
