Omdat de route vanuit mijn huisje meteen links het dorp uit was, ben ik vanmorgen eerst zonder rugzak rechts af gegaan om in het dorpje een koffie, een broodje voor onderweg en een croissant voor direct😄. Ik mocht het ook rustig aan doen, omdat de afstand vandaag zo’n 25 kilometer is.
Uiteindelijk rond een uur of negen met de rugzak op vertrokken naar Lapalisse. Ook vandaag was het alleen maar omhoog of omlaag. En af en toe toch een pittig en kort klimmetje. De wandeltocht was weer heel mooi. Dan weer over een heuvelrug waar je enorm ver kon kijken, dan weer door een bos en door de vallei naar de volgende heuvel.
Ik kan in de verte al wel de hogere heuvels zien. Geen idee hoe ver ik er van af ben, maar ik denk wel dat we (Gerard komt vanaf morgen een week meelopen) daar over heen moeten. Lijkt me geweldig.
Het grootste deel van de wandeling vandaag ging over karrensporen, maar het liep allemaal comfortabel. Vandaag ben ik door twee dorpjes gelopen en vooral het tweede dorpje zag er goed verzorgd uit. Dat had ik nog niet zo meegemaakt. Voorzieningen heb ik overigens niet aangetroffen. Wel een bankje waar ik mijn broodje heb gegeten.
John van Kempen vroeg me gisteren of ik al last had van wilde honden. Tot dan toe niet. En ik moet zeggen dat bijna alle honden achter een hek zitten. Wat ik zelf bijzonder prettig vind. Na de app was ik er al bang voor dat het dan toch zou gebeuren. En inderdaad kwamen er bij een boerenerf twee van die grote honden aan rennen. Niet fijn😬. De vrouw des huizes kon roepen wat ze wilde, maar zo vaak loopt er waarschijnlijk iemand niet langs: dus ze lieten zich niet terugroepen. Voor het eerst deze wandeltocht heb ik een middeltje gebruikt om ze op afstand te houden. En het werkte. Toen de honden weer op het erf waren, vroeg de vrouw of alles OK met me was. Ik heb de duim maar opgestoken. Het had de middelvinger moeten zijn😬.
Maar dat is ook het enige incident. En na weer zo’n 500 hoogtemeters liep ik Lapalisse binnen. Ten opzichte van de dorpjes de afgelopen dagen is dit echt wel wat groter. De plek waar ik overnacht had ik snel gevonden en waar ik dacht dat ik langs een Camperbedrijf liep om er te komen, was het gewoon een camperplaats. Er staan er wel 20. Ik snapte aanvankelijk niet waarom, maar toen ik me geïnstalleerd had en het stadje inliep, zag ik het. Een prachtig, en zeer goed onderhouden, kasteel. Ik heb er even rond gelopen en ook door de tuin. Echt mooi. Daarna een terrasje gezocht voor een Perrier en een koffie.
Om 16.15 uur kreeg ik al een foto van Gerard bij het plaatsnaambordje van Lapalisse. Dat is snel😄. Heel
Leuk dat hij er is. Hij heeft een file-vrije tocht gehad deze kant op. Waar ik dus 40 etappes voor heb gebruikt, kan met een auto in net iets meer dan 10 uur. Dat ik het maar weet😄.
Uiteraard op het terras samen nog een perrier gedronken en ……toch ook maar een biertje. Daarna de spullen naar ons huisje gebracht. Ik heb nu weer sokken, zweetbandje en wasstrips. Maar zeker zo belangrijk; mijn teamgenoten zijn er in een nieuwe outfit ook weer bij😄. Het weer is nu prima, maar morgen wordt er af en toe regen verwacht.
Het is echt leuk om samen te lopen. We gaan er de komende week een loopfeest van maken. Toch ook even een foto van mij terwijl ik mijn verhaaltje schrijf. Dat kan dus niet met een selfie😄😄.
Vandaag 24,8 kilometer gelopen. Het totaal komt op 1140,9 kilometer. Gerard had met de auto er ca. 900 kilometer voor nodig. Verklaart natuurlijk ook waarom ik er langer over doe
Wings for Life World Run
Tijdens de wandeling Oldenzaal – Orba proberen wij, Ben, Raymond en Ellen zoveel mogelijk geld op te halen voor onderzoek en behandeling om mensen met een dwarslaesie een leefbaarder leven te geven. Op de website www.dwarsdooronsleven.nl staat al veel beschreven over deze organisatie.
Vandaag willen ik jullie meenemen naar de hardloopevenementen waar wij de afgelopen jaren aan hebben meegedaan en die we zelf georganiseerd hebben.
In 2016 gingen we voor het eerst naar Breda om deel te nemen aan de Wings for life Worldrun. De mannen van de hardloopgroep Run 4 Charity en ik. Dit was een heel bijzonder moment want voor het eerst namen we deel aan een wedstrijd met hardlopers èn mensen in een rolstoel, achter rollator of met krukken. En dan ook nog wereldwijd. Want op heel veel plaatsen in de wereld gingen de lopers op hetzelfde tijdstip van start. Met zijn allen lopen en geld ophalen voor onderzoek om “niet lopers” een beter leven te geven.
Er is een andere finish dan bij de reguliere hardloopwedstrijden. Een half uur na de start gaat er een auto rijden met meetapparatuur aan boord en deze auto gaat steeds sneller rijden. Op een bepaald moment word je ingehaald en dat is je finish. Die dag in 2016 in Breda werd de auto gereden door Max Verstappen.
Sinds de Coronaperiode wordt een speciale app gebruikt waarmee je in je eigen omgeving kunt gaan lopen. Je start dan allemaal op hetzelfde moment en een sportman praat je op een fanatieke manier door de wedstrijd. Ook dan gaat een tijdmeting in werking die je laat finishen.
Wij hebben op deze manier twee keer met een groep meegedaan in onze eigen omgeving. En beide keren hebben we een groot evenement op een wielrenbaan georganiseerd. Een enorm succes waarbij de deelnemers, al dan niet met wielen, veel geld hebben opgehaald.
Op 10 mei aanstaande is er weer een wedstrijd in Breda. Voor wie interesse heeft om mee te doen is hier de link naar de website. https://www.wingsforlifeworldrun.com/nl/locations/netherlands
Met Wim, Ruud, Frank, nog een Frank, Raymond, Carla en Jan Willem ga ik morgen zoveel mogelijk kilometers maken voor dit goede doel. Morgenavond zal ik schrijven over hoe we de dag beleefd hebben.
Ellen
