Om 7.30 uur hebben we ons appartement verlaten. We wilden wel op tijd vertrekken, omdat het een vrij lange tocht zou worden en daarbij heel veel hoogtemeters moesten maken én het zou tot een uur of vier droog blijven met af en toe een zonnetje.
Bij de patissier een koffie gedronken met een croissant (nou ja twee, waarvan er eentje au chocolat) en bij de Boulanger een belegd broodje gekocht voor onderweg. En om 8 uur echt op weg. En in dit geval weer op de ‘grote’ weg. Het was weliswaar niet zo druk, maar langs zo’n weg lopen is nooit echt leuk. Maar na zo’n 3 kilometer mochten we er af en via de bekende landweggetjes onze route vervolgen. Het grootste deel van de tocht volgen we de GR3. Ik had al uitgelegd dat we die niet steeds kunnen volgen.
En toen konden we direct beginnen met de klim. We hadden vandaag twee beklimmingen, maar de tweede leek ons het zwaarst. De eerste was misschien niet zo hoog, maar met een rotsig pad vonden we deze toch wel pittig. En we hadden het gevoel dat de klim langer was dan wikiloc aangaf. Dat gevoel, hebben we later wel geconstateerd, was niet goed. Eenmaal boven waren de uitzichten weer geweldig. Dat verrast vooral, omdat je eerst door een bos loopt en eigenlijk niets van de omgeving ziet anders dan bomen.
In de buurt van de top dachten we dat er machines en mensen aan het werk waren. Het waren windmolens die best veel kabaal maken. We liepen er pal langs heen. Wel zo’n 7 stuks. En dat ze daar stonden, bevreemdde ons niet. Het waait boven hard, terwijl er beneden geen wind is.
Voordeel voor ons boven was wel dat de paden een stuk beter waren. Op een boomstam een korte pauze gehad. En dat heerlijk in de zon.
Na te zijn afgedaald tot het niveau dat de tweede beklimming begon, kwamen we in een piep klein dorpje. Daar hebben we wat langer gezeten en ons brood opgegeten. Gerard heeft nog geprobeerd water te halen bij de Mairie. Maar niemand deed open. Er was een watertap in een bak. En heb ik voor de eerste keer mijn waterfilter gebruikt.
En toen de stijging naar 1188 meter (mijn wikiloc: die van Gerard 1201 meter). Maakt verder niet uit, maar het is wel het hoogste punt voor mij totnogtoe in deze dwarsdooronsleven- wandeltocht.
De beklimming zelf was een stuk langer, maar tot 3/4 van de top was het een easy-way. Daarna kwamen de de pittige stukken. En met de verwachting dat de afdaling net zo begint als de stijging is geëindigd, viel ons de afdaling enorm mee.
Een stuk onder de top zijn we nu aanbeland in het departement Puy de Dome. Toch weer een markeringspunt voor mij.
In tegenstelling tot gisteren waar de laatste kilometers bergop gingen, was het hier andersom met ook een omgekeerde ervaring. Wel lekker om zo aan te komen. We hadden al ruim 30 kilometer er op zitten en moesten nog over een grote rechte lange weg naar Chabreloche. Het was de hele dag droog geweest en soms zag het er onheilspellend uit, maar regen niet gehad.
Nog 400 meter te gaan tot onze overnachtingsplek en in de verte zagen we een regengordijnen aankomen: nog 350 meter te gaan en we voelden wat druppels en nog 300 meter te gaan en het kwam met bakken uit de lucht. Zo vlak voor de finish toch nog de regenjas aan. Wat droog moest blijven is droog gebleven, wat nat was bleef nat.
Na binnenkomst in ons prima huisje werd het droog. Gedoucht, natte spullen uithangen en kijken of er in dit plaatsje voor ons wat te halen is. Cafés zitten dicht, maar de Casino (supermarktje) was open. Eten, fruit en drinken gekocht. Daarna thuis zelf (meeste werk gedaan door Gerard)een pasta gekookt. Was heerlijk. Straks de route van morgen doornemen en kijken of we deze iets kunnen inkorten tot zo’n 30 kilometer.
Vandaag dus én de meeste hoogtemeters gemaakt (1000 meter) en het hoogste punt totnogtoe bereikt (1188 meter). In totaal 31,8 kilometer gelopen, waardoor het totaal komt op 1205,3 kilometer.
Afhankelijkheid
Door de afhankelijkheid van partner, familie, vrienden met voorwerpen van de grond pakken, hulp bij de jas aan doen, handschoenen voor je aantrekken, de muts opzetten en de thuiszorg die mij dagelijks geheel wast, met alles op het toilet moet helpen, zou ik een boek kunnen schrijven met als titel: De Schaamte Voorbij.
Raymond 69 jr. incomplete hoge dwarslaesie
