Omdat we vandaag een relatief korte en gemakkelijke etappe hebben, ging de wekker pas om 7.15 uur af. Dat is toch een half uurtje verdienen😄. Grootste probleem vanmorgen is of we de regenkleding direct aan moeten doen of later aantrekken als het echt gaat regenen. Naar buiten kijkend besloten om toch maar regenbestendig de tocht te doen. Maar eerst aan tafel.
Om 8 uur stond het ontbijt vanmorgen klaar in de ‘woonkamer’. Ook de motorgast zat aan tafel. Het was een prima ontbijt met stokbrood, pain chocolat, croissant en yoghurt. Genoeg om ook voor de lunch brood te smeren.
Afscheid genomen van de motorgast (heel aardige man van 72 op een imposante BMW-motor) en gaan lopen. De eerste 13 kilometer waren min of meer vlak over landweggetjes en karrensporen. En het wilde nog niet regenen. Heerlijk onbekommerd lopen…tot we een riviertje tegenkwamen waar wikiloc aangeeft dat dat de weg is. En dat klopt ook, alleen een riviertje even oversteken. We hadden wel gezien dat er een omgeploegd land naast lag, maar dat zou geen oplossing zijn, omdat we dan verderop alsnog het riviertje moesten oversteken. Dus met behulp van takken waar je je aan kon vasthouden, op stenen staan die wellicht niet teveel water in je schoenen zouden brengen, zijn we aan de overkant gekomen. Gerard heeft geen waterdichte schoenen en ik wel. Dat is meteen ook het verschil tussen natte en droge sokken. De klus was geklaard, dachten we. Alleen moesten we dit nog twee keer herhalen😡😡. Zouden we toch over het omgeploegde land zijn gegaan, was het één keer geweest.
Maar goed, zo maak je toch wat mee op de makkelijke en vlakke etappe. Na 13 kilometer kwamen we in het plaatsje Arlanc en daar zijn maar liefst 2 cafees. Maar het is Hemelvaart. Dus hebben we een muurtje gevonden tegenover de kerk om te zitten. Toch even een momentje van gemaakt. Ik heb even geposeerd voor de ingang van de kerk. Het is wel mijn dwarsdooronslevenvaart en geen Hemelvaart, maar een foto vond ik wel gerechtvaardigd😄.
Oh ja, het had ook nog geregend, dus de regenkleding had gelukkig nog een functie. Overigens was het maar een klein buitje met iets van hagelsteentjes. Maar voor de rest van de dag bleef het droog. Sterker nog: de zon brak ook nog door. De temperatuur kwam niet boven de 13 graden (denken we).
En dan de beklimming naar het hoogste punt van vandaag rond de 1060 meter. We begonnen op 500 meter hoogte, maar toch een lange klim over een prima karrenspoor maar wel steeds omhoog met af en toe een vals plat. Halverwege op een prachtig punt hebben we ons broodje gegeten en genoten van het uitzicht. We hadden geen bankje om te zitten maar een versleten tractorband. Ook prima om te zitten.
En na de klim een easy-way tot onze eindbestemming van vandaag. Daar waren we dus zeer op tijd en wel om 14.30 uur. Het scheelt wel of je de 35 kilometer van gisteren loopt of de 24 kilometer van vandaag. Ook wel eens lekker.
De meeste winkels zijn dicht, behalve de Lidl. En daar waren we zeer tevreden over. Oftewel nog voor het douchen eerst naar de Lidl voor het avondeten en een drankje voor de avond te kopen. We hebben een prima plek met een kamer, een keukentje en twee slaapkamers. Dus koken was een goede optie gelet op de verlaten indruk die dit dorp maakt. Hoewel het toch wel iets van een winkelstraat heeft. Maar alles dicht of al verlaten.
Gerard heeft het eten verzorgd (met twee man tegelijk in de keuken is teveel 😄) en de pasta met gehakt en veel groente was heerlijk. Na het eten nog een kleine sight seeiing door Carponne, en dan weer terug, mede ingegeven door de zwarte lucht die er aan komt.
Mijn wikiloc werkt op de telefoon prima, maar mijn Garmin horloge laat het voor de tweede dag op rij weer afweten. Het neemt wel de route op, maar weigert de route van wikiloc te downloaden. En gisteren had het ook al kuren door wel de route aan te geven, maar geen idee te hebben hoe ver het is. Ik hoop dat het incidenten zijn😡.
De verbinding met internet is niet altijd even geweldig. Gisteren was het niet mogelijk om mijn verslag op Polarsteps te krijgen. Grappig om nu in een omgeving te zijn waar 3G veel aanwezig en af en toe 4G.
Het is dan roeien met de riemen die je hebt. En dit piepkleine detail staat in geen verhouding tot de riemen die iemand met een dwarslaesie heeft om überhaupt te kunnen roeien.
Dan is het ook energiegevend om te schrijven dat de verhalen op dwarsdooronsleven.nl een impact hebben. Ook persoonlijke reacties over bewustwording krijg ik naar aanleiding van de verhalen op de site die van mensen komen die een dwarslaesie hebben en/of er direct bij betrokken zijn. De stand van de donaties ligt nu al boven € 5.000,00. Dat is een schijntje bij wat nodig is, maar voor mij geeft het weer hoeveel mensen die de verhalen lezen dat triggert en bewust maakt. Voor mij is dat een enorme motivatie om de tocht af te maken.
Ik weet het; ik ben er echt nog niet. En niet elke dag loop ik zo maar even weg. En het idee dat ik over een aantal weken nog steeds loop, is soms ook lastig. Het leert me ook dat luxe in je leven niet een materiële waarde vertegenwoordigt, maar een heel andere dimensie krijgt als je elke dag opnieuw begint met een tocht waarvan je niet weet wat het gaat opleveren en waar je die dag eindigt. Dan is luxe wel een heel relatief begrip. Ik vind deze tocht ook een luxe voor wat het mij brengt en waarvoor ik dit mag doen.
Vandaag exact 24,0 kilometer gelopen. Gevoegd bij de 1276,4 staat het totaal nu op 1300,4 kilometer. Morgen wederom een korte etappe.
Dwarslaesie:
Hierbij een simpel verhaaltje over een best wel ingewikkeld onderwerp.
Een dwarslaesie is een beschadiging (laesie), vaak dwars door de zenuwbanen van het ruggenmerg.
Hoe hoger in de wervelkolom de beschadiging zit, hoe groter de uitval.
Vaak denkt men dat een dwarslaesie vooral voorkomt bij motorrijders, parachutisten, auto crashes of een val, maar meestal is iets minder “spectaculairs” de oorzaak, zoals een bloeding , een verkalking, een beklemming, een ontsteking of een tumor.
Het ruggenmerg is de hoofdverbinding tussen het lichaam en de hersenen en wordt vaak vergeleken met een dikke telefoonkabel die uit miljoenen dunne elektrische draadjes (zenuwvezels) bestaat. Omdat het ruggenmerg erg kwetsbaar is zit het heel mooi beschermd binnen onze wervelkolom, omgeven door de sterke botstructuren van de wervels.
Het ruggenmerg geeft enerzijds signalen vanuit je hersenen naar je lichaam, waardoor je bijvoorbeeld je spieren kunt bewegen en aansturen.
Zoals opstaan, lopen, het lichaam in balans houden, iets pakken en optillen.
Ook informatie vanuit je lichaam wordt door de zenuwbanen in je ruggenmerg doorgestuurd naar de hersenen waardoor je bijvoorbeeld kunt voelen.
Is iets warm of koud, zacht of hard, doet iets pijn of knelt het ergens?
Als die bedrading beschadigd raakt, komen dit soort berichten niet of niet meer goedover.
Wat merk je daarvan?
Dat hangt af van waar de beschadiging zit, maar vaak gebeurt dit:
- Je kunt delen van je lichaam niet meer bewegen
- Je voelt minder of niets onder de plek van de beschadiging
- Meestal zijn functies als plassen of poepen ook aangedaan omdat dat ook door spieren aangestuurd wordt.
Je hersenen willen iets doorgeven aan je lichaam, maar door de beschadiging komt de boodschap niet (goed) door.
Complete dwarslaesie
Bij een complete dwarslaesie is het ruggenmerg helemaal beschadigd op één plek.
De verbinding tussen hersenen en lichaam is daar volledig onderbroken.
- Er gaan geen signalen meer door
- Je kunt niets bewegen onder die plek (vaak zijn er wel ongecontroleerde spier samentrekkingen ( spasmes) die door prikkels vanuit het ruggenmerg zelf optreden).
- Je voelt niets onder de plek waar de beschadiging zit.
Incomplete dwarslaesie
Bij een incomplete dwarslaesie is het ruggenmerg maar deels beschadigd.
De verbinding is niet helemaal kapot, maar wel verstoord.
- Er komen nog wel wat signalen door.
- Je kunt misschien nog iets bewegen (meestal minder krachtig en gecontroleerd)
- Je voelt vaak nog wel iets (bijvoorbeeld pijn, aanraking of warmte)
Raymond
