We (dus nu met Jelmer en Sien) konden pas om 8 uur ontbijten. En dat was dan ook voor ons het moment om te eten. Heerlijk ontbijt en daarna vertrekken. Dat wil zeggen: Sien kon de laatste vertrekfoto maken en Jelmer en ik onderweg naar Rodez. Bij de boulangerie nog even twee broodjes gekocht voor onderweg. En waar we gisteren nog het ‘Gat van Bozouls’ vanaf een terras aan de bovenkant konden zien, mochten we nu de 90 meter afdalen om vanuit de ‘diepte’ verder te lopen. Na een stuk over een landweggetje (nou ja iets groter) mochten we over een karrenpad lopen. Vooral omhoog. Van af het gat van Bozouls moesten we ca. 200 meter omhoog. Heel mooi lopen, en de uitzichten heel mooi (als je niet in het bos liep), maar zeer vergelijkbaar met de dag van gisteren.
Het was al vroeg warm, maar met voldoende water is dat geen punt. Ik had al gezien dat we vandaag niet zoveel tegen zouden komen waar een kans op een kop koffie of anderszins groot zou zijn. Achteraf kan ik zeggen dat dat klopt. We hebben wel hele bijzondere gehuchten gezien met aparte bouwwerken. En wat opvalt , is dat er zelfs gebouwd wordt en het eigenlijk lijkt alsof er een nieuwbouwwijkje wordt neergezet. En de huizen die er staan, en/of gerenoveerd zijn zien er prachtig uit. In deze buurt woont absoluut niet het armste deel van de regio.
Het landschap veranderde ook toen we zeg maar ‘boven’ waren. Over een kilometers lang traject liepen we over een ‘vlakte’ met een laag soort bomen die een beetje doen denken aan een jeneverbes. Een zeer uitgestrekt gebied vol met paden die er Kris kras doorheen liepen. Gelukkig deed mijn wikiloc én mijn Horloge nu wel waar ik ze voor heb meegenomen. En midden door het gebied liep een smal geasfalteerde weg kaarsrecht. Gelukkig hoefden we die niet te volgen. Heel bijzonder om hier doorheen te lopen.
Daarna kwamen we in een plaatsje aan waar we op een bankje naast de petanque-baan ons broodje hebben gegeten. We hebben daar nog even gefilosofeerd over de competitie van deze sport (niet olympisch, terwijl curling dat wel is) en volgens ons kunnen ze hier een sterk team neerzetten.
Zo’n 8 kilometer vóór Rodez moesten we via een steil pad naar beneden, maar daar was ook het moment dat we de kathedraal van Rodez konden zien. Dat had ik ook al meegemaakt voor de aankomst in Reims
En als ik even naar mijn planning kijk, dan had ik vooraf een aantal ijkpunten ingegeven. En Rodez is er daar een van. Vorig jaar dacht ik nog; als ik dan al eens zover ben. En nu is het dan zover. Toch bijzonder.
In de tussentijd was Sien al naar ons verblijf gereden in de buurt van Rodez. We moesten nog zo’n 4 kilometer lopen. Dus vandaag verder nog niets gezien van deze plaats, maar morgen…..
De aankomst bij het huisje was geweldig. Het ligt midden in de natuur en ziet er hartstikke leuk uit. En ook van alle gemakken voorzien. Sien had ook de boodschappen gedaan en om dan achter het huis in de schaduw ontvangen te worden met een heerlijk biertje is super.
Gedoucht, de spullen in de was gedaan, toepen met zijn drieën en daarna heerlijk eten met zalm, asperges, venkelsalade, pimientos de Padrón en tabouleh. Heel lekker en heel gezond. Dus voor het thuisfront: er wordt weer goed voor me gezorgd.
Morgen een rustdag en dat is ook wel lekker om dan geen rugzak om te doen en de wandelschoenen, maar relaxed Rodez verkennen.
Vandaag 25,0 kilometer gelopen, waardoor het totaal nu komt op 1552,1
Verplaatsen
Drie jaar na mijn ongeluk mocht ik weer autorijden, nadat ik bij het RDW heb laten zien dat ik het weer kon, dit gaf mij, mijn vrouw en kinderen veel bewegingsvrijheid. Ik gebruik de auto zo weinig mogelijk, ik ga liever met mijn handbike die ik aan mijn rolstoel koppel
Peter 62 jaar, incomplete dwarslaesie C5
