Geen wandelschoenen en geen rugzak. Dat is ook wel eens lekker voor een dag. In alle rust vanmorgen uitgebreid ontbeten en vooral rustig aan gedaan. Dat is ook het hele idee achter een rustdag. Maar uiteraard wilden we naar Rodez om de beroemde bakstenen kathedraal te bekijken. Omdat we redelijk buitenaf zitten, zijn we met de auto richting stad gegaan en daarna het laatste stukje (toch nog een eindje) gelopen. Het gaat wel een stuk sneller als je in een auto zit 😄.
Na een wandeling richting het centrum door een niet zo inspirerende omgeving kregen we de eerste enorme kerk in beeld. Die was vooral groot en ziet er ook nog mooi uit. Binnen was de kerk sober ingericht. We waren de enige bezoekers naast de organist die aan het spelen was. Dat geeft toch wel een extra dimensie als je door de kerk loopt.
Maar goed, hoofddoel was de kathedraal in rode baksteen. De grootste kathedraal ter wereld in baksteen. Het is een één-toren kathedraal, waarbij de toren er wel erg mooi uitziet. Maar eerlijk gezegd viel het mij, en ook Jelmer en Sien, enigszins tegen. Dat van die baksteen begrijp ik niet, want die kon ik niet herkennen. Het was wel erg groot en indrukwekkend als je in de kathedraal bent.
Daarna het centrum ingelopen. Leuk centrum met smalle straatjes en veel winkels die ook gewoon open zijn. Gelukkig had Sien een zakelijk telefoontje, waardoor we niet voor een etalage hoefden te stoppen😄.
Op een pleintje hebben we lang gezeten met heerlijke koffie. Het was al wel warm, maar in de schaduwrijke plek is het goed vol te houden.
Daarna nog wat rondgelopen door het centrum. Leuk maar niet speciaal. Bij een leuk restaurantje hebben we geluncht. Heerlijke salade en daarna toch weer huiswaarts gegaan.
We hebben nog getoept en waar ik gisteren had gewonnen, is me dat nu niet gelukt.
Omdat ik me toch een beetje zorgen maak over de tocht en de planning ben ik er eens goed voor gaan zitten. Dat is toch wel een uitdaging gebleken. De meeste routes die ik gepland had, gaan door dorpjes en gehuchten waar niets is. Ik heb zelfs geprobeerd om een route te vinden via Carcassonne, maar ook daar had ik etappes van meer dan 50 kilometer met enorme stijgingen.
Uiteindelijk is het gelukt. Betekent wel een dag extra, twee langere etappes van ruim over de dertig kilometer, maar ook een paar korte etappes van nog geen 20 kilometer. Ik moest het wel plannen, omdat ik anders in de knel kom met overnachtingsplekken. Als ik wel de routes plan, maar op een plek ik geen overnachting krijg, is dat wel een probleem.
Morgenavond het vervolg van de planning, omdat Jan Willem vanaf 11 juni meeloopt. Die dagen plannen wordt ook nog een uitdaging. Voorlopig kan ik gewoon verder😄.
Morgen met Jelmer lopen naar Baraqueville. En vanwege de rustdag nu wel kilometers gemaakt, maar geen oplopende kilometerstand.
“De verlengde arm”
Er moet een klus gebeuren. Hij bedenkt de oplossing, maar kan die door zijn dwarslaesie niet zelf uitvoeren. Dus spring ik bij: hij stuurt aan, ik voer uit.
Een perfecte samenwerking, waarbij het mes aan twee kanten snijdt: hij deelt zijn kennis en ik leer ervan.
Iemand met een handicap is misschien fysiek beperkt, maar heeft aan kennis en ervaring niets ingeboet.
Onderwijs, verenigings- en bedrijfsleven: maak daar gebruik van!
Hans
