Mijn voeten voelden goed vanmorgen toen ik opstond zo tegen zeven uur. Na het normale ritueel ben ik tegen 7.45 uur vertrokken. Eerst naar de Boulanger om mij baguette met ham/kaas te halen (+ croissant) en daarna bij het café ernaast een dubbele espresso besteld. En om kwart over acht beginnen aan de tocht van vandaag naar Castres. Ik had de route gemaakt om snel op de Voie Verte te komen, want die is me gisteren goed bevallen. Alleen de route er naar toe…. Weer langs een drukke weg (en dat terwijl het zondagmorgen is) en achter de vangrail. En dat meer dan één kilometer. Daarna via landweggetjes naar de route toe.
In tegenstelling tot gisteren waren er nu toch regelmatig fietsers en wandelaars. En ook de doorkijkjes vandaag waren mooi. Het leek iets heuvelachtiger. En dan die prachtige akkervelden waar de verschillende gewassen (graan e.d.) echt al hoger komen. Na zo’n 13 kilometer zag ik het stadje Lautrec. Mooi moment om even de route te verlaten en een kort bezoekje te brengen aan dit stadje. Heel pittoresk en ook nog verschillende cafés. Uiteraard gebruik van gemaakt. Naast mij kwam een stel zitten die zeiden dat ze me gisteren ook hadden gezien. Ze waren op de fiets een dag naar Albi geweest en vandaag weer terug naar Castres
Ze wilden weten waar ik vandaan kwam en waar ik naar toe ging. Dat vonden ze geweldig. Toen ik wegging, wilde ze een foto maken. Dus een selfie was niet nodig. Helemaal bovenin het dorpje was een molen en daar had je een prachtig uitzicht op de omgeving.
En verder over de Voie Verte naar Castres. Ik had eigenlijk geen last van mijn voeten en ook niet van mijn grote teen. Hopelijk blijft dat zo. In de reacties op mijn verhaal van gisteren op Polarsteps heb ik de nodige tips gehad voor mijn voeten. Dank daarvoor en hopelijk niet meer nodig.
De stad inlopen van Castres is vergelijkbaar met de entree van andere wat grotere steden. Het centrum is niet al te groot en het was behoorlijk rustig (zondag). Het hotel ligt voor mij aan de goede kant van het centrum. Ik ben onder de indruk van het hotel: Supermooi en de entree en het atrium heel bijzonder.
Na de normale rituelen de stad een beetje verkend. De stad ligt aan de rivier de Agout. De huizen aan de rivier hebben een balkon pal aan de rivier. Waar heb ik dat eerder gezien? Verder een aantal monumentale gebouwen (bijvoorbeeld van het theater) en een groot plein met een aantal terrassen. Ik vind het plein veel te groot ten opzichte van de terrassen. Daar toch even gezeten en de kaart om te eten ziet er zodanig uit dat ik daar vanavond ga eten.
Terug naar het hotel en even mijn dochter en Bas gefacetimed om natuurlijk even te zien en te horen hoe het met mijn kleindochter is. Bodhi is al weer 7 weken, en voor zover ik dat kan zien op een klein schermpje, is het een schat om te zien.
Na het eten ook nog kijken naar de route van morgen. Want ik zie dat die ook langs een grotere weg gaat. En dat wil ik dus niet.
Vandaag 31,5 kilometer gelopen en gevoegd bij het totaal tot en met gisteren kom ik nu ook een totaal aantal kilometers van 1699,7.
Warmte
In huis hebben we bijna altijd de houtkachel aan. Heerlijk fikkie stoken. Hout regelen, kloven, opslaan om te drogen, in huis halen: ik doe alles zelf, behalve het zagen met de motorzaag, dat mag ik niet van mijn kinderen. Ondanks mijn beperkte handfunctie en rolstoel zorg ik er iedere dag voor dat de kachel brandt.
Een paar maanden terug heb ik toch iets te dicht bij het vuur gezeten. Er zaten opeens blaren op de zijkant van 1 been en de huid was vuurrood. Ik heb er beperkt gevoel in dus heb het op dat moment niet opgemerkt.
Peter 65 jaar, incomplete dwarslaesie C5
