Na de wat langere etappe dan gepland gisteren, vandaag een korte etappe volgens mijn planning. Ik kon dan ook wat rustig aan doen deze ochtend. En dat heb ik ook gedaan. Om 8 uur aan het ontbijt wat voor mij was klaargezet. Zelfgemaakte jam, honing en heerlijk brood. Gevoegd bij een jus d’orange en een heerlijke pot koffie was het gewoonweg heerlijk. Na het ontbijt rustig mijn rugzak ingepakt en na een check of ik alles had, ben ik om 9 uur vertrokken. Na vijf minuten kwam ik er toch achter een klein dingetje vergeten te zijn, en dat ook maar opgehaald.
De route was zeker niet spectaculair. Een beetje glooiend langs akkerbouw en hele kleine heuveltjes. Maar ik hoefde in ieder geval niet langs een drukke weg te lopen en dat is wel prettig. Na zo’n 5 kilometer kwam ik in het plaatsje Couffinal, maar de gedachte dat ik daar nog een koffie zou kunnen halen en een croissant was al te optimistisch. Geen punt, omdat ik nog maar 5 kilometer onderweg was en ik eigenlijk al op de helft was.
Ook Wim van Laar (TwenteFM) belde me voor een update. En ook gerefereerd aan het gesprek dat hij gisteren had met Raymond Westhoff. Ik vond dat een heel mooi interview (teruggeluisterd) en juist de persoonlijke touch van Raymond raakt me. Hopelijk gebeurt dat ook bij de luisteraars van TwenteFM. Het belang dat WingsforLife zich blijft inzetten voor onderzoek, heeft ook Wim van Laar mooi verwoord.
Om 11.15 uur liep ik Revel al binnen. Ik had de eigenaar van het appartement al geappt of ik iets eerder binnen kon. En dat kon. Eerst nog wel op een pleintje gezeten in het centrum voor een kop koffie. Het is wel een mooi plein en in het midden van het plein is een groot overdekt gedeelte. Waarschijnlijk voor de markt. Rondom de huizen, waar je overdekt onder door kunt (het heeft een mooi woord, maar daar kom ik nu even niet op). Het zijn allemaal ronde bogen en de balken daarboven (zie foto’s) hebben verschillende kleuren. Wel bijzonder.
Er werd regen verwacht deze dag, en hoewel het er af en toe wat dreigend uitzag, heb ik geen regen gehad. De temperatuur was wel een stuk lager (20 graden), waardoor mijn waterbehoefte behoorlijk naar beneden is bijgesteld.
Eenmaal in het appartement heel tranquillo tranquillo gedaan. Daarna een lunch gedaan in een van de ‘restaurantjes’ en wat boodschappen (yoghurt en fruit) gedaan. Het valt op dat in dit plaatsje ten opzichte van andere vergelijkbare plaatsjes veel meer reuring is en er ook meer winkels, barretjes en restaurantjes zijn.
Daarna de planning voor de week met Jan Willem uitgewerkt en geconcretiseerd. Klinkt wellicht gek; maar dat doet me goed. Ik had al geschreven dat de oorspronkelijke planning door de Pyreneeën iets te enthousiast is (= een understatement). Als ik dat allemaal vantevoren zou hebben geweten, had de route er totnogtoe ook anders uitgezien. Ik zou eerder zuidwaarts zijn gegaan en niet zuidwestwaarts. Maar het gaat zoals het gaat.
Het klopt dan ook dat planning goed is om te doen, maar de werkelijkheid ziet er anders uit. Ik houd mijn planning (die al eerder was bijgesteld) aan tot ik in Lavenalet ben. En dat is op 9 juni (tenzij er weer wat veranderd😄). Dan ga ik op 10 juni met de blabla-car naar Perpignan. Dat is oostwaarts richting de Middellandse zee. Het aantal dan nog af te leggen kilometers wordt daardoor niet minder. Ik kom toch al ruim boven de 2500 kilometer uit. Jan Willem komt dan naar Perpignan. En dan lopen we samen naar Gerona.
Na deze exercitie weer het stadje ingegaan om wat te eten. Ditmaal een pasta en, om niet nog verder af te vallen, daarna nog een tiramisú.
Vandaag slechts 10,5 kilometer gelopen. Gevoegd bij het totaal tot en met gisteren heb ik nu 1739,7 kilometer gelopen
Als vriend van Raymond.
Nooit heb ik kunnen vermoeden dat na een fietstochtje op de mountainbike het leven niet meer hetzelfde zou zijn.
Raymond kwam met een incomplete dwarslaesie in het ziekenhuis en daarna in het revalidatiecentrum terecht.
Terwijl jezelf zit met allerlei gedachten over hoe en wat en vooral ook als we …. , zie je je vriend worstelen met de ontstane situatie. Wat kan nog herstellen, wat als het blijft zoals het nu is, welke consequenties heeft e.e.a. voor mijn partner, familie, werk, mijn leven?
Ik, wij, als vrienden hebben Raymond zien worstelen met deze gedachten en vragen.
Tijd heeft een belangrijke rol gehad. Hij heeft tijd nodig gehad. Wat ik heel bijzonder vind is hoe Raymond allerlei technieken en ontwikkelingen heeft omarmd of zo mobiel en zelfstandig mogelijk te zijn
Wat ik erg knap vind is dat hij allerlei vormen van zingeving heeft gevonden voor zichzelf én ook voor anderen. Hij heeft daarnaast ook de moed gevonden om indien nodig te vragen. Voortdurend is onderzoek en ontwikkeling nodig om dappere mensen als Raymond verder te helpen waardoor de kloof tussen gewoon kunnen gaan (lopen) en niet kunnen gaan zo klein mogelijk wordt
