Wederom een korte etappe, waardoor ik de wekker om 8 uur laat afgaan. Maar uitslapen lukt niet, want ruim voor de wekker was ik gewoon goed wakker. Wel rustig aan gedaan en uitgebreid ontbeten. Om 9.15 uur liep ik dan gerugzakt naar de volgende bestemming en dat is Mazeres.
Ik begon met een stukje teruglopen het stadje Nailloux weer in. Daar is toch wel een bijzondere kerk en dan met name de toren. Verder vind ik het opvallend dat het straatbeeld vooral bepaald wordt door de rode bakstenen gevels. Het plaatsje ligt op een heuvel en ik mocht een afdaling maken naar het plaatsje Montgeard. Daar was een nieuw fietspad aangelegd naast de straat en dat is wel lekker lopen. Aan een groepje wandelaars gevraagd of dat pad tot Mazeres ging, maar dat was niet het geval.
In Montgeard mocht ik nog een keer fors naar beneden over een karrenpad. En ook dat loopt wel lekker. Daarna een stuk langs de snelweg en na een aantal kilometers mocht ik die oversteken en de ‘weg’ aan de andere kant van de snelweg vervolgen. Dat werd een graspad waar het gras weer bijna net zo hoog was als ik groot ben. Dus een beetje uitkijken waar je loopt, maar ik heb het al erger meegemaakt. Het is niet mijn favoriete soort weg, omdat het redelijk onregelmatige ondergrond is en je steeds moet uitkijken waar je je stappen zet. Maar na een poosje loop je weg van de snelweg en werd het pad weer een ‘normaal’ pad.
De weg ging weer behoorlijk steil omhoog en daarna een paar kilometer op hoogte blijven lopen. Het blijven toch hele mooie uitzichten. En dan ook nog met de Pyreneeën op de verre achtergrond. Genietend lopen noem ik het maar. Toch weer foto’s gemaakt. Het lijkt wellicht op elkaar allemaal, maar ik ik kan het niet laten.
Toen ik mijn eindbestemming in het zicht had, was het ook weer een steile afdaling over een graspad. Het went😄. Het laatste stukje ging langs de rivier(tje) de Hers. En eenmaal de brug over was ik in Mazeres. Mijn overnachting is in een heel klein huisje op een camping. Daar aangekomen, was de receptie gesloten. Ik was ook wel erg vroeg over.
Dan ga ik maar in een sanitair gebouw douchen en daarna zie ik wel. Heel toevallig kwam iemand naar de receptie lopen om blijkbaar iets op te halen. En dat was mijn geluk. Ik kon de sleutel wel krijgen. Door de wandelingen van gisteren en vandaag was mijn broek toch wel erg smerig geworden.
Die heb ik met mijn andere kleren direct even gewassen en buiten laten drogen. De zon scheen en het waaide; dat moest wel droog worden.
Ja, ik loop nog steeds in een lange broek, en ook nog steeds dezelfde als waar ik op 22 maart mee ben begonnen. Hetzelfde geldt voor mijn shirt. Die heeft ook lange mouwen en die heb ik ook steeds aan.
De reden dat ik dat totnogtoe doe, is enerzijds een bescherming tegen de zon, en anderzijds een bescherming van mijn benen en armen tegen brandnetels, en teken in het hoge gras. En daar heb ik nog steeds baat bij.
Nog een slag dieper; dat geldt ook voor mijn onderbroek. Ik moet er wel bij zeggen dat ik 2 dezelfde shirts heb en 2 dezelfde onderbroeken. Die was ik zeer regelmatig (nou ja ik doe dat met wasstrips. En echt schoon weet ik niet, maar het ruikt wel weer fris). Het zijn merinowol producten en die zitten heerlijk en stinken veel minder snel. En: het zijn de kleren die ik alleen aan heb als ik wandel. Na de douche na de wandeling heb ik iets meer afwisseling (shirts en onderbroeken). In appartementen met een wasmachine doe ik de hele boel ik de was.
Tijdens het drogen van de was, ben ik even het centrumpje ingelopen en een broodje gegeten, de Carrefour bezocht, want op de camping is echt helemaal niets. En terug op de camping was de was inderdaad zo goed als droog. Tegen zeven uur nog een keer het stadje ingelopen en een beetje sightseeing gedaan, maar dat is hier nog wel een keer klaar. Na wat eten weer terug.
Morgen op tijd lopen, en dan hoop ik ook op tijd over te zijn, want het zou een mooi stadje moeten zijn waar ik kom. Dan kan ik daar ook wat tijd voor nemen.
Vandaag 18,6 kilometer gelopen. Gevoegd bij het totaal aantal tot en met gisteren heb ik 1824,5 kilometer gelopen.
Weekendjes weg
Sinds de dwarslaesie van Raymond zijn we de afgelopen 5 jaar elk jaar een weekend naar het mooie, rolstoeltoegankelijke appartementencomplex “De Egmonden” in Egmond aan Zee geweest.
Dat waren heerlijke dagen m.u.v. de dag van aankomst
Vooraf was er nl elke keer een po-douchestoel besteld bij Medipoint , maar dat verliep geen enkele keer goed. De ene keer stond er een kinderformaat, de andere keren helemaal niets. Het enige antwoord wat ze dan hadden: er is iets met de levering misgegaan. Dus dat wordt die 1e dag constant in de wacht gezet worden aan de telefoon om het alsnog geregeld te krijgen, wat maar niet lukt. Niemand neemt daar de verantwoordelijkheid om het op te lossen, maar vertelt dat er op een andere afdeling iets fout is gegaan. Stress, dat past stopt als uiteindelijk geleverd wordt tegen 23.30 uur.
De volgende dag begint dan eindelijk de vakantie met handbiken door het schitterende duinengebied, rollen langs de branding met de strandrolstoel, genieten op een van de vele terrasje, heerlijk eten in de rolstoelvriendelijke restaurantjes, genieten bij de rolstoel-toegankelijke strandtent.
Dit deden we een aantal jaren afwisselend alleen met zijn tweeën, of met mijn broer en schoonzus, en het het afgelopen jaar met goede vrienden.
Heerlijk genieten.
Carla, partner dwarslaesie C4 C5
