Ik schrijf dit, terwijl ik op een overdekt terras (eigenlijk een overdekte markthal) zit in het pittoreske stadje Foix. Ik heb net een sightseeing gedaan door dit leuke stadje en het kasteel bezocht dat ver boven Foix uitstijgt. Daarover straks meer.
Ik heb ook net een bericht gehad dat mijn blabla-car voor aanstaande woensdag is geannuleerd. Dat is dan wel een tegenvaller, want nu moet ik toch nog iets regelen. Ik ben bang dat het een taxi wordt.
Even terug naar het begin van de dag. De wekker ging af om zeven uur. En nu mocht ik deze ook echt uitzetten. Prima geslapen. Een boulangerie/pattiserie was om de hoek, dus eerst daar heen om te ontbijten. Omdat de route ook vandaag wat korter is (iets meer dan 20 kilometer) en ik wederom een vlakke etappe heb, heb ik het rustig aan gedaan.
Op wikiloc zag de route er niet enthousiasmerend uit, maar laat ik het zo zeggen: ik moet wel zuidwaarts en ook kilometers maken. Het was inderdaad geen leuke route. Voornamelijk over weggetjes in een bebouwde kom en af en toe over de D zoveel-weg waar het dan wat drukker was. Over de hele route heb ik 9 dorpjes mogen doorkruisen. Ik heb meer foto’s gemaakt van de plaatsnaambordje dan van de omgeving waar ik liep.
Met mijn voet ging het de eerste 8 kilometer goed. En daarna begon ik hem goed te voelen. Even pauze gehouden en toen ging het weer. Vrij snel werd de voet weer gevoelig. En in een van de 9 dorpjes waar ik op dat moment door heen liep was een prima terrasje. Daar heb ik heerlijk gezeten en mijn voeten rust gegeven. Dat hielp enorm, want daarna heb ik eigenlijk geen last meer gehad.
Het einde van de route werd toch wat interessanter. Ik merk dat ik de Pyreneeën nader, want hoewel ik nog op het vlakke loop zijn links, rechts en voor mij al redelijke heuvels. Het werd net voor Foix ook aangegeven op een bord; parc naturel regional des Pyreneeën.
Een bocht verder zag ik Foix en het kasteel er bovenuit komen. Heel mooi gezicht. De brug over de Ariege oversteken en je ben direct in het centre historique de Foix. Nogmaals: ziet er erg mooi uit. Mijn appartement was nog geen 100 meter nadat ik de brug gepasseerd was. De toegangscode voor de sleutel werkte prima en zo kon ik al om 14.30 uur mijn overnachtingsplek in.
Na de normale rituelen het stadje in voor een lunch. Die had ik nog niet gehad. Daarna door naar de Carrefour-express om boodschappen te doen. Ik ga zelf koken voor de nodige vitamines (iets met paprika, courgette en tomaat).
Mijn sightseeing eindigde bij het kasteel. Nog even getwijfeld om niet naar binnen te gaan, maar toch besloten om entree te betalen en het kasteel te bezoeken. Het ziet er mooi uit, en ook goed onderhouden. Mensen in klederdracht vertellen wat over de werktuigen die ze gebruiken en ook vakmensen die aan uitrustingen werken. Het ging allemaal in het Frans, dus daar ben ik gewoon langs heen gelopen.
Boven op de torens heb je er een geweldig overzicht op de omgeving. Dat was in vroeger tijden natuurlijk heel handig. Nu is het louter een toeristische attractie.
En zo kom ik dan op het terras waar ik nu zit. Het was bewolkt vandaag en vooral tegen het einde werd het zwaar bewolkt. En ik hoor ook op het terras de regendruppels vallen. Maar het stelt niet zoveel voor.
Morgen dan een wat heuvelachtige etappe. En de laatste voordat ik samen met Jan Willem ga lopen. Daar heb ik echt zin in. Hartstikke leuk om samen te lopen. Ik heb er dan al weer een redelijk aantal etappes op zitten die ik alleen heb gelopen.
Vandaag 20,6 kilometer gelopen. Gevoegd bij het totaal tot en met gisteren heb ik nu 1864,6 kilometer afgelegd.
Goede dag, mijn verhaal begint op 16-08-2014, toen kreeg ik een motor ongeluk en belandde ik in de vangrail.
Daarbij brak ik mijn linker bekken, mijn heiligbeen (stuit) en rug op L1. Mijn eerste caudalaesie op L1 is incompleet, waardoor ik na mijn revalidatie weer met hulpmiddelen kan lopen. En mijn tweede Caudalaesie loopt van S3-S5 en is compleet. Nog steeds erg veel zenuwpijn in het rijbroekgebied, benen en voeten.
Ook moet ik altijd katheteriseren met plassen en lange tijd heb ik gespoeld, wat mij veel problemen gaf met lekkages.
In 2021 heb ik na lang overdenken, de beslissing genomen om te kiezen voor een dikkedarmstoma. Ik ben nog steeds erg blij dat ik destijds de beslissing genomen heb om mezelf te laten opereren. Daardoor heb ik zo ontzettend veel vrijheid teruggekregen. Met darmspoelen zat ik dagelijks 2 tot 3 op de wc en alleen daarvan werd ik al depressief.
Ik ben door deze hele rollercoaster inmiddels ook al 7 jaar gescheiden, tijdens mijn ongeluk was ik nog getrouwd. Nu kan ik lekker mijn eigen weg bewandelen op de manier die voor mij prettig is.
Ilco
