Vanmorgen ging de wekker om 7.30 uur. Rekening houdend met de zomertijd die vannacht is ingegaan, hebben we toch voldoende slaap gehad. Om 8 uur zaten we aan het ontbijt. Eén heerlijk ontbijtbuffet. Om 9 uur vertrokken we met een geplande route van 22,7 kilometer richting Echt. We hebben in Roermond wel een klein ommetje gemaakt om een prachtige kerk te zien. En ook omdat Jelmer en Sien bij vrienden logeerden in Roermond was een ommetje goed.
Heel leuk dat ik dan vanmorgen niet alleen hoefde te vertrekken. Heel leuk om samen met Bertie te beginnen 😄😄. Om uit Roermond te komen moesten we toch wel een paar kilometer lopen. En na het centrum is het gewoon een buitenwijk en een industrieterrein.
Eenmaal buiten de bebouwde kom werd het een prachtige tocht door de natuur en voor een groot deel over het Pieterpad. Er was een stel dat ons inhaalde en duidelijk het Pieterpad volgen. Een tijdje later kwamen we ze tegen en keken ze nog op de routekaart. Ze waren een afslag te laat afgeslagen en zo liepen ze dus weer tegengesteld. Fijn om ze dan met ons goede GPS-systeem te kunnen helpen.
Nou ja, als je met zijn vieren bent, kijk ik toch minder op mijn horloge waar de route op gepland is. Ongemerkt hebben we een tweetal keren de gps genegeerd en liepen we verkeerd. Alert blijven, vooral ook als er anderen meelopen
In St Odiliënberg konden we een café vinden dat open was. Daar heerlijk geluncht en toen verder richting Ambt Montfort. Wederom een prachtig bosgebied met heel veel paadjes door het bos. Dus die hebben we dan ook gevolgd.
Nu heeft wikiloc mij in de steek gelaten, want de gps stuurde ons over paadjes die er in het echt niet waren. Maar als inmiddels wat meer ervaren wandelaar ben ik niet voor één gat te vangen. Dat heeft mijn wikiloc nog niet in de gaten, maar we zijn wel beland in Ambt Montfort.
Daar hebben we de ouders van Sien getroffen die het laatste stuk naar Echt meelopen. Wij hadden al 17,5 kilometer gelopen, dus dan nog zo’n 5 kilometer te gaan. Praktijk was ook vandaag weerbarstiger, maar dat later. Eerst nog een drankje bij ‘Biej de Vogel’ en verder. Nou ja, de hielspoor van Bertie speelde behoorlijk op en is zij terug gereden naar Echt. Gelukkig waren de ouders van Sien met de auto gekomen.
Het laatste stuk was ook erg mooi. Direct nadat we Ambt Montfort hadden verlaten , liepen we langs een ruïne en een vanouds prachtige oprijlaan. Jos en Ilse (ouders van Sien) lieten ons in Hingen (buurtschap van Echt) de huizen zien waar Ilse vroeger is opgegroeid. We kwamen haar neef tegen die als hobby heeft twee koeien (bijzonder soort met korte pootjes). Uiteindelijk kwamen we aan op onze eindbestemming bij hen thuis. En dat is 25,7 kilometer na ons vertrek. Dus toch wel weer meer kilometers.
Het biertje smaakte heerlijk en Ilse had werkelijk een heerlijk diner voorbereid. Dat zal voor mij na volgende week wel over zijn😄. Plotseling kwam Bertie verschrikt de kamer inlopen en vertelde dat ze haar halsketting in het hotel in Roermond had laten liggen. Meteen gebeld……en gelukkig was die ook gevonden. Omdat Jos toch Jelmer en Sien naar Roermond moest brengen, zou hij het wel ophalen😥😥. Gelukkig.
Na lekker getafeld te hebben en Ilse zo lief was om mijn vuile was om te zetten in schone was, moest ik toch echt beginnen aan dit verhaal. Ik voel me haast schuldig dat ik dit zit te schrijven en zij al het werk doen.
Stand van zaken is nu: de feitelijk gelopen kilometers is 240,1 en gepland tot en met Echt is 216,4.
Op naar morgen waar ik om 8 uur ga beginnen aan een tocht van bijna 38 kilometer naar Maastricht. Bertie sluit aan bij kasteel Elsloo in de buurt van Stein.
Morgen meer
Pubers
Toen ik mijn dwarslaesie kreeg waren mijn zoons 14 en 17 jaar oud. Aan het begin van hun pubertijd. Zelf had ik alle aandacht voor mijn herstel nodig dus de zorg voor de kinderen lag volledig bij mijn vrouw. Ze vlogen een paar keer bijna uit de bocht maar konden op tijd weer bijgestuurd worden. Nu zijn het twee volwassen mannen en wonen ze bij ons in de buurt. Het contact met ze is erg goed. Ik weet dat zij het ook heel erg hebben gevonden wat mij is overkomen. De impact die het heeft op naasten is erg groot.
Peter 62 jaar, incomplete dwarslaesie C5
