Vanmorgen om 7.30 uur zaten we bij een Boulanger die wel koffie en croissants had, maar geen belegde broodjes. We hebben ons gered met een croissant(s) (=meer dus😄), pain chocolat en iets van een deegrol waarin ham was gerold.
Iets na achten vertrokken voor een tocht van ruim 22 kilometer. Weliswaar met een klim er in, maar goed te doen….dachten we. Het begin was redelijk normaal. We kwamen op een landweggetje en daaraan lagen verschillende campings.
Om 9.50 uur een update bij TwenteFM. Ik ben nu in een gebied dat Wim van Laar ook goed kent. Leuk om er over te praten.
Daarna verder en werd het een bospad en nog wat later werd het een minofmeer stijgpad. En dan bedoel ik ook echt stijgpad. De stokken waren vaak een prima hulpmiddel, maar boomtakken en rotspunten gebruikten we ook regelmatig. Ik had op wikiloc gezien dat we zo’n 6 kilometer alleen maar naar boven zouden gaan. Ik had er wel een wat zwaar hoofd in dat als dit zo zou blijven, of ik dat nog wel leuk zou vinden, maar gelukkig was af en toe redelijk goed te doen.
Opvallend was dat er toch regelmatig een tegenligger voorbij kwam. Maar dan alleen in heel sportieve uitrusting. Maar goed, hoe dichter we bij de top kwamen hoe mooier de uitzichten. En waar we dachten dat een toren (Die we in de verte hoog boven ons zagen) niet op ons pad kwam, was dat dus wel zo. Daar hebben we ons broodje gegeten met een ongekend mooi uitzicht over bergen met sneeuw, diepe ravijnen en de kustlijn zover als we kijken konden. Heel bijzonder.
We mochten ook nog een stuk door een tunnel. En dat voor zo’n 150 meter. Prima te doen, zij het dat dat niet hoog genoeg was om de rugzak op te houden. En met een gewicht van 19 kilo in de ene hand en twee stokken in de andere had en dan gebukt door de tunnel……. Ik zag even geen licht aan het einde van de tunnel😄, maar gelukkig was dat er wel.
Daarna weer een stuk naar beneden en gelukkig was dat redelijk goed te doen. Maar we mochten nog een keer omhoog en ook dat was een behoorlijk steil pad. Alleen niet zo steil als de eerste. In de verte zagen we nog een toren uit de 13e eeuw, maar daar hadden we eigenlijk niet zoveel zin meer in. Gelukkig was er een karrenspoor dat om die heuvel ging en daar hebben we gebruik van gemaakt. Dus toen werd het een easy weg naar beneden…….dachten we…… alleen om een paar haarspeldbochten te vermijden moesten we via een trap, later gewoon ongelofelijk steil verder naar beneden. Verschrikkelijk wat steil. Ik had achteraf liever omgelopen. En dat is natuurlijk ook niet waar, want als je beneden bent, is het leed geleden en ben je gewoon op je eindbestemming.
Al met al een spectaculaire tocht met zo’n 1000 hoogtemeters. Hebben we toch een beetje het Pyreneeën gevoel gehad. En zijn we blij om toch niet echt over de Pyreneeën te gaan.
Het hotel is echt basic, maar prima en het ligt op nog geen 100 meter van het strand. Dus na het gebruikelijke ritueel, inclusief wat langere relax tijd zij we de boulevard opgelopen. Eerst naar de Carrefour express. En daarna heerlijk op een terras
We zijn In de buurt van Spanje, reden waarom we vanavond hadden gekozen voor tapas.
Vandaag 23,2 kilometer gelopen in 8,5 uur. En dat is niet snel, maar we zij. Wel aangekomen. Gevoegd bij de kilometers tot en met gisteren heb ik in totaal 1946,0 kilometer gelopen.
Samen fietsen
Om me heen zie ik generatiegenoten samen fietsen. De duo’s hebben dan een splinternieuwe E-bike in mooie kleuren. Prachtige fietsvakanties worden gedeeld.
Voor ons niet helaas. We hebben alle mogelijkheden van samen fietsen verkend maar echt leuk en gezellig krijgen we het niet. Het zit m erin dat je op de handbike veel lager zit en het hebben van hetzelfde tempo als de E-biker is finetunen en dat wil maar niet lukken.
We hebben het idee van samen fietsen overboord gegooid. Mijn man heeft een super-de-luxe E-bike aangeschaft voor woon-werkverkeer. Ik geniet in mijn uppie van een ritje met de handbike. Samen gaan we nu “hardlopen”. Dat wil zeggen dat mijn man een rustige duurloop maakt en ik er met de handbike (niet elektrisch) naast rijd. Het tempo ligt zo lager en ik krijg ook nog eens mijn conditietraining. Zo genieten we samen van erop uit gaan. En ja we hebben allebei hardloopkleding aan en een stoere sportzonnebril op!
Ellen 58 jaar (incomplete dwarslaesie C6)
