Vanmorgen al vroeg genoten van een echt heel goed ontbijtbuffet. Dus met goed gevulde magen. Al meer dan voldoende water gedronken en beiden met 2 liter water in de bepakking vertrokken we. We hebben gisteren de tocht zodanig aangepast dat de totale afstand ca. 25 kilometer is en de hoogtemeters enigszins binnen de perken blijft.
We moesten eerst nog weer naar de andere kant van Llanca en kwamen nu ook door het centro de ciutat. Best een aardig centrum. Dat hadden we gisteren niet gedacht.
Zoals wel vaker aan het begin van een tocht, is het even zoeken naar de juiste weg. Met name in de stad met smalle straatjes loop je nog al eens het verkeerde steegje in. Maar we zijn de stad uitgekomen en belandden eigenlijk direct op een ooit eens geasfalteerd weggetje. Het leek meer een karrenspoor. En waar we een stille hoop hadden dat het met de beklimmingen mee zou vallen, viel die hoop al na een paar kilometer aan diggelen. Oftewel: we mochten ouderwets weer behoorlijk steil de weg om hoog gaan. Maar natuurlijk wacht boven dan de beloning met een prachtig uitzicht beide kanten op. En een laatste blik op de zee ( bleek later toch van niet). Daarna een steile afdaling en, zei JW, nu is het gedaan met de echte stijgingen. Dat klopte ook voor een kilometer. Onverwacht moesten we toch weer links een bergpad op. Die stijging was nog heftiger dan de eerste én hij was hoger.
‘Kop d’r veur en goan’ is een uitspraak van Henk Winkelhuis. En zo zijn we naar boven gegaan. Maar de beloning was nog groter dan de eerste keer. Wat ongelofelijk mooi. Voor ons ook een heel goed moment om te rusten. De eerste liter water was er al door.
Gelukkig viel de afdaling mee en konden we vrij gemakkelijk onze weg vervolgen naar het dorpje Garriguella. Daar wilden we wat drinken. Het was echter een feestdag en daarom moesten we bij een ander terrasje zitten dan wat we wilden. Water, water, cola en redbull gekocht. En de flessen weer gevuld en vertrokken richting Figueres.
Zo’n 6 kilometer later kwamen we aan in Peralada. Daar wilden we lunchen. Het leek een klein gehucht. Maar er zou iets moeten zijn. Rondstruinend door het dorpje konden we wel zeggen dat het een heel leuk dorpje is, maar een bar of iets dergelijks…..gevraagd aan een paar mensen op het plein. En die wezen ons nog iets verder. En daar kwamen we bij een onverwacht heel leuk restaurantje waar we boven bij het terras binnenkwamen en het restaurant zelf een verdieping lager lag. We kozen voor het terras en een heerlijke tonijnsalade. De ober vroeg wel of we de Catalaanse kaart konden lezen. Niet echt dus😄.
Maar de tonijnsalade smaakte heerlijk. Onverwacht hartstikke leuke onderbreking. Maar de eindbestemming voor ons was nog 8 kilometer verder. We mochten nog. En hoewel het boven de dertig graden is, voelde het nog niet extreem warm vanwege de behoorlijke wind. Het laatste stuk naar Figueres volgden we het pad van de Camino de Santiago. Heel grappig. En waar de Fransen druk bezig zijn met het aanleggen van fietsroutes (Voie verte), zijn de Spanjaarden daar ook mee bezig. De laatste kilometers gingen over zo’n pad.
We hebben een fantastisch appartement. Direct gebruik gemaakt van de wasmachine. Wordt misschien niet schoon, maar het ruikt weer wat frisser. Toen gauw even naar een supermarkt. En daarna de stad een beetje verkennen. Het is een aardige stad, maar op zondag is er niet zoveel te doen.
We wilden nog naar het museum van Dalí, maar daar waren we veel te laat voor. En omdat we morgen een korte etappe hebben, zouden we morgenvroeg kunnen gaan, maar het is maandag. En dan zitten de meeste musea dicht. 😡. Wel kunnen we naar zijn geboortehuis. Daar hebben we voor morgenvroeg kaarten voor gekocht.
Figueres heeft Dali wel als een marketing instrument gezien. Het museum ziet er van de buitenkant geweldig mooi uit. JW dacht dat de buitenwand een klimwand was. 😄😄😄. Ik heb hem op andere gedachten kunnen brengen. De kunstwerken rondom het museum zijn al heel bijzonder.
Vanavond rustig aan gedaan in het appartement. En de route van morgen nog doorgenomen. Evaluerend hebben we tegen elkaar gezegd dat we weer een geweldige dag hebben gehad.
Vandaag toch nog 25,9 kilometer gelopen. Gevoegd bij de kilometers tot en met gisteren staat het totaal nu op 1998,0 kilometer
Veerkracht
In ieders leven vinden Live events plaats. Deze kunnen ervoor zorgen dat je een beetje of zelfs compleet van je stuk kan worden gebracht. Het kan een hele poos duren voor je weer “in control” bent. Soms gaat het redelijk makkelijk maar heftige events hebben vaak ook meer tijd nodig. Een helpende hand van iemand in je omgeving kan fijn en helpend zijn, maar uiteindelijk zal je er zelf voor moeten zorgen om de controle terug te krijgen. Hiervoor heb je veerkracht nodig.
Net als ieder mens heb ook ik in mijn leven live events meegemaakt. Deze live events hebben me ook veel geleerd. Zoals ik al schreef is steun uit je omgeving heel belangrijk maar zal je het uiteindelijk wel zelf moeten oppakken. Begrijp me goed. Ik wil zeker niet zeggen dat het eenvoudig is, zeker niet. Maar je hebt ook geen keuze.
Daarnaast, bedenk ook dat je er niet alleen voor staat, een beetje hulp van iemand in je omgeving kan dan soms wel de stap zijn die je nodig hebt om door te zetten.
Dat beetje hulp van de ander kan van alles zijn: een hand op je schouder, iemand die op je in praat, een luisterend oor, iemand die met je mee optrekt, soms weet je niet wat deze helpende factor kan zijn. Ik weet wel dat het niet per definitie uitmaakt wat het is maar echtheid en voelen van de steun van de ander is vaak een belangrijke helpende om de volgstap te kunnen / durven nemen. Dan weet je dat je er niet alleen voor staat. Je kan weer gebruik maken van je eigen veerkracht.
Voor iemand die een dwarslaesie krijgt is het misschien nog lastiger. De dwarslaesie zal er iedere dag zijn en ondanks dat zal je wel moeten om er een omgang mee te vinden om je leven op te pakken. Niet alleen voor jezelf maar ook voor je omgeving, je partner en je kinderen.
Hier is moed, steun, vertrouwen en vooral veerkracht voor nodig.
Frank. Vriend van Jan-Willem
