Gisteren wist ik nog niet of ik heel vroeg zou opstaan of rustig aan zou doen: dus 5.30 uur of 7.30 uur. Het zou een korte etappe worden langs het strand. Uiteindelijk heb ik ontbeten in het hotel. En dat kon pas vanaf 8 uur. Tegen negen uur vertrokken voor een korte, en waarschijnlijk gemakkelijke en weinig interessante tocht naar Badalona.
Mataró is best een grote stad met grootstedelijke gebouwen. Architectonisch best leuk. En ik houd wel van moderne architectuur.
Net voordat ik Mataró uit liep, waren een aantal oud-model-fiat fanaten bij elkaar. Een van die auto’s was de fiat 125. Dat was ook mijn allereerste auto. Een stukje jeugd sentiment.
Het was 1977. Ik was net geslaagd voor mijn HAVO-examen. En ik ging met een vriend van mij (Wim Koekkoek) naar Zuid Frankrijk. Ik moest alleen nog even een auto kopen. Mijn oom had een Fiat 125 uit 1967 en die wilde daar wel van af. Die heb ik gekocht voor 500 gulden. Daar waren twee problemen mee, waardoor de verzekering de auto niet wilde verzekeren, namelijk de reflector van de koplamp was verroest en er zaten teveel gaten in de carrosserie. De gaten hebben we opgelost door ze te plamuren en de koplamp hebben we vervangen door een nieuwe voor een bedrag van 125 gulden (een kwart van de aanschafprijs). Maar dat was voldoende voor de verzekering.
Twee andere jongens die ook examen hadden gedaan (Herman Schwering en Gerard oude Alink) hadden gehoord dat ik een auto had. Ze vroegen of we hen ook mee konden nemen naar Zuid Frankrijk. Uiteindelijk hebben we de hele vakantie met zijn vieren gehad. Superleuk en de Fiat zonder problemen thuis gebracht. Overigens daarna snel ingeruild voor een super auto. De Opel Manta SR (oranje met een zwart linnen dak en dubbele achterlichten). Ja dat weet ik nog exact. Je ziet ze bijna niet meer, maar voor mij blijft dat een iconische auto.
Plopte op toen ik de fiat zag 😀. Hoe gemakkelijk kun je je verplaatsen in een tijd die al weer bijna 50 jaar geleden was.
In vergelijking met gisteren was de weg heel goed te doen. Weliswaar nog steeds langs het spoor, maar voor het grootste deel mooi aangelegd. Slechts een heel klein stukje moest ik echt over het mulle zandstrand. En hoe dichter ik bij mijn eindbestemming kwam hoe drukker het werd. Maar ook hoe warmer het werd.
Bij het plaatsje Villasar de Mar waren de lantaarnpalen oranje gekleurd, maar ook huizen hadden oranje sjerpen. Even dacht ik dat Nederland werd geëerd vanwege de overwinning op Zweden😀, maar ik denk het niet 😀.
In een strandtent bij de haven heb ik een heerlijke tortilla gehad en met voldoende cola zero en natuurlijk een cortado heb ik het daar wel een uur uitgehouden. Toen ik verder liep, kon ik de skyline van Barcelona zien. Weliswaar nog behoorlijk ver weg, maar toch. De Sagrada Familia kon ik wel herkennen.
Het laatste stuk was wat minder. Ik moest, om mijn overnachtingsplek te bereiken van het strand af en door Badalano lopen. Eerst over een industrieterrein wat een wat mistroostige indruk maakte en daarna door de stad. Geen mooie stad, maar wel met een wat grootstedelijke uitstraling. Op een enigszins beschut terras een salade gegeten en een cola zero gedronken.
Met nog een kleine 2 kilometer te gaan, liep ik door een wel echt verpauperde wijk. Dat voelde niet prettig. Heel veel jeugd zit op plekken tegen gebouwen aan, dronken mensen (tenminste dat dacht ik), volslagen junks die compleet ‘out’ zijn, veel vuilnis op straat en mensen die in de vuilnis naar bruikbare dingen zoeken. Het werd nog vervelender toen onder de brug activiteiten plaatsvonden die ik niet kon thuisbrengen. Maar het gaf mij een slecht gevoel. Ik moest onder die brug door en zo’n 50 meter na de brug is mijn hotel.
Dus maakte ik me wat zorgen over het hostal dat ik geboekt heb. Gelukkig, volslagen ten onrechte. Als ik wat wil eten moet ik een straat verder gaan en daar moet het prima zijn.
Het geeft me wel het besef hoe goed ik het heb. En in het algemeen: hoe goed we het in Nederland hebben. Dat zal ongetwijfeld niet overal zo zijn, maar zo slecht had ik het in Spanje nog niet gezien. Het is weer een volslagen ander beeld van de samenleving waar ik ook onderdeel van uitmaak.
Niet erg veel foto’s vandaag. Het was een soort kopie van gisteren. Wel heb ik vandaag 24,9 kilometer gelopen waardoor het totaal tot en met vandaag komt op 2154,5 kilometer.
Tijdsbesteding
Ik deed voor het ongeluk veel aan vrijwilligers werk en dat doe ik nu ook nog, ik ben actief lid geworden bij de DON en ga 1 keer per maand een morgen praten als ervaringsdeskundige bij het Roessingh, ik zit in het team Buurtiniatieven in Oldenzaal en ga 1 middag per week naar de Kringloop. Dit alles om maar onder de mensen te blijven. Verder kun je me vinden in mijn schuurtje waar ik bezig ben met klussen.
Peter 65 jaar, incomplete dwarslaesie C5
