In tegenstelling tot de afspraak die we gisterenavond hadden gemaakt om heel vroeg te vertrekken, hebben we toch daarna besloten om in het hotel te ontbijten. Het is een ontbijtbuffet, én we hadden er voor betaald, en dat zijn 2 belangrijke ingrediënten om die keuze te maken. Betekende wel dat we pas om 8uur konden ontbijten en dus pas veel later weg zouden kunnen gaan. Daar staat een korte etappe tegenover en dan nemen we de warmte maar voor lief.
Het ontbijt voldeed geheel aan onze verwachtingen. En dat is een pluspunt. En om 9 uur vertrokken, althans dat was het moment dat we buiten stonden. Mijn telefoon lag nog op de kamer 😡.
Het werd een strand/boulevard wandeling. Tenminste voor de eerste vijf kilometer. Daarna ging het afwisselend door wat meer natuur. Niet moeilijk, maar wel leuk. Ook het plaatsje Coma-Ruga was een alleraardigst plaatsje. Geen massa toerisme, maar leuke huizen en strand.
Het is vrijdag en dan heb ik meestal mijn gesprek met Wim van Laar (TwenteFM). Ook nu weer een heel leuk gesprek.
Daarna liepen we door Sant Gaieta. Een van oorsprong Moors plaatsje met een klein kasteel en een centrum op de rots met hele smalle straatjes, onderdoorgangen, poortjes en dergelijke. We hadden al een heel mooi terras gezien op de punt van een rots en daar zijn we ook gaan zitten. En daarna verder over een heel mooi aangelegd pad langs de rotsige kust. Een genot om te lopen.
Kleine kanttekening. De zon schijnt volop en er was in de ochtend geen wind. Dat zorgt er in ieder geval voor dat de gevoelstemperatuur (ik luister ook naar het weerbericht in Nederland) veel hoger is dan de 27 graden die het toen was.
Na een stukje over het mulle strandzand, moesten we na Creixell door een natuurgebied. Maar net op dat punt was een strandtent. En omdat het allemaal heel vlot ging, en we ook wel zin hadden in een lunch, hebben we daar echt heerlijk geluncht. En meer dan voldoende tijd voor genomen. Na de lunch liepen we dus door dat natuurgebiedje over houten vlonders. Heel leuk, maar ook heel erg beschut 😓.
Ruim een kilometer voor we bij Torredembarra kwamen, zijn we, net als gisteren, met de blote voeten over het strand gelopen. Heerlijk😀. Zo’n beetje het eerste terras in Torredembarra zijn we neergestreken. En onder het genot van een drankje de wandeling geëvalueerd (zo klaar😀). We moesten alleen nog naar het hotel en dat was toch nog 1,4 kilometer op slippers lopen. En dat is echt een hele warme wandeling. Het ligt niet aan zee.
Na douchen en even relaxen, de zwemkleding aan en naar het strand om te zwemmen. Ook hartstikke leuk. Als ik alleen zou zijn geweest, had ik dat niet gedaan (dank je wel Bertie😀). We hadden geen zin meer om eerst weer naar het hotel te gaan en dan weer terug om te eten. Dus zwemmen en eten gecombineerd. Het voelt echt als vakantie.
Vandaag 18,1 kilometer gelopen en gevoegd bij de kilometers tot en met gisteren heb ik nu in totaal 2264,2 kilometer gelopen.
Vele handen helpen
Sinds mijn dwarslaesie zijn de meeste “simpele” handelingen ineens bijna niet te doen of helemaal onmogelijk. Bij bijna alles moet je iemand vragen om “even” te willen helpen.
Meestal is dat degene die je partner is, maar die kan ook niet 24/7 aan staan en is al heel druk met allerlei dagelijkse bezigheden en de extra zorg voor mij. Wanneer ik alleen thuis ben en ergens heen moet kan ik altijd een beroep op mijn buren doen om mij in de jas te helpen.
Voor veel klusjes en onderhoud in en om het huis doe ik een beroep op goede vrienden, voormalige sportmaatjes, de buren, familieleden en mijn kinderen wanneer ze langskomen. Een kapotte lamp vervangen, de banden van mijn handbike en de fiets van mijn vrouw oppompen, zo nu en dan de ketting reinigen en smeren. In de tuin de vijverplanten uitdunnen, het gras maaien, een slecht sluitende poort herstellen en zo kan ik nog lang doorgaan.
Ik vind het nog steeds heel moeilijk om er bij te zitten zonder iets te kunnen doen, behalve tips betreffende de uitvoering, want meestal weet ik precies hoe iets uitgevoerd moet worden.
Maar het is heel erg fijn dat al die mensen het graag willen doen en dat we ondertussen gezellig bijkletsen met een bakje koffie. Door al die mantelzorgers blijft het mogelijk om heerlijk in ons eigen huis te blijven wonen en de druk een beetje van de ketel te halen.
Hulde en dank voor deze prachtige ondersteuning!😊
Raymond 69 jr incomplete dwarslaesie C4-C5
