Na drie dagen wandelen samen met Bertie hebben we vandaag een rustdag in Tarragona. Dus niet vroeg opstaan en geen rugzak inpakken, maar tranquillo wakker worden (toch al voor 8 uur). De boodschappen voor het ontbijt waren al binnen. Ik heb alleen nog vers brood gehaald bij een panadería vlakbij ons appartement.
Heerlijk rustig ontbeten en daarna de tour door de stad. Gelukkig was Bertie goed voorbereid en de gids-functie lag geheel bij haar (per slot van rekening waren wij er 15 jaar geleden ook al geweest en voor haar bekend terrein). Gedurende de dag is ze daar zelf wel wat genuanceerder over gaan denken.
Eerste opmerking: het is echt een hele leuke en historische stad. Het is mij al eerder opgevallen dat de Spanjaarden veel aandacht hebben voor hun cultuur historische waarden. Hier wordt niet alles afgebroken om nieuwe projecten te starten, maar ze worden onderdeel van de historie van de stad. Ik weet nu zeker dat ik daar werk van ga maken in Oldenzaal. Laten we eens meer nadenken over waar we vandaan komen en dat als basis nemen voor de toekomst. Het verleden heeft een stad gemaakt tot wat het nu is. Ik heb dit op deze tocht al eerder vermeld. Maar als ik zie hoe steden daar mee omgaan, is het meer dan de moeite waard om daar (voor mij dan) op te investeren.
Onze eerste stop was het Museo Nacional Arqueológic. Een enorm groot Romeinse vesting. Tarragona was toen een metropool voor de Romeinen. Daarna zijn we naar het Amphitheater gegaan. Het ligt heel mooi aan zee. Het was alleen zonder wind en een strak blauwe hemel wel wat aan de te warme kant om er lang te blijven. We hadden eerder al een terrasje gezien, waarvan we dachten dat het leuk zou zijn om daar te zitten. En dat was ook zo. We waren weliswaar de eersten op het terras, maar toen wij eenmaal zaten, liep het snel vol (ik weet niet of dat met ons te maken heeft😀).
Daarna na het Casa Canals. Een heel bijzonder huis van een familie die daar gewoond heeft. Deels liep je door het huis zoals het bewoond is geweest, maar het bovenste deel was ingericht als expositie ruimte. Daar zijn we ook geweest. Nu zijn wij beiden geen kunstkenners, maar van deze kunst begrepen wij helemaal niets. Het waren kartonnen dozen en kartonnen vormen die volledig beplakt waren met gewoon ruitjes-papier. Maar dat is dan de opvatting van een volslagen leek😀.
Na Casa Canals wat gelopen door de smalle steegjes, leuke pleintjes en leuke winkelstraatjes. Echt een super leuk centrum. Uiteraard gestopt bij de kathedraal. Dat zijn toch indrukwekkende gebouwen. Bertie heeft twee kaarsjes opgestoken. In de kathedraal waren verschillende Kapellen in de zijbeuken. Er was er eentje die heel erg mooi was.
En na het bezoek aan de kathedraal op een groot plein bij het gebouw van het Ayuntament hebben we geluncht. En dat hielp ook om weer even op een normale temperatuur te komen. Trouwens je kunt hier in de stad heel goed zien dat de tour de France ook start op 6 juli. Veel banners, routeschema’s bij winkels geplakt en een aftel scherm tot de start in de stad.
We hadden nog niet alles gezien. Het aquaduct (4 km buiten de stad) hebben we laten zitten, maar de archeologische muralles (stadsmuur) en torens hebben we ook bezocht. 1100 meter lang en heel mooi. Daarna waren we wel historisch uitgekeken en zijn we naar ons appartement gegaan.
Even een uur helemaal niets en dat is ook wel lekker. De laatste wandeling was een korte naar het busstation voor Bertie als ze er morgen naar toe moet richting het vliegveld. Terug gelopen over de Rambla Nova. En daar toch nog een heel bijzonder beeld gezien van een evenement dat hier plaatsvindt, namelijk het bouwen van menselijke torens. Heel mooi om te zien. Ik heb nog even meegeholpen😀.
Terug in onze casa een heerlijk drankje, we werden gefacetimed door Susan Bas en Bodhi. En daarna zelf weer gekookt. Vanavond alweer de laatste avond voordat Bertie morgen weer teruggaat. Maar nu ben ik over ruim twee weken ook bij het einde van mijn tocht
Vandaag dus geen kilometers gemaakt, maar wel 16.000 stappen😀
Vorig jaar zijn we samen een week met het schip “ de Zonnebloem” de woeste baren op geweest.
Nou ja; woeste baren … het was een heel relaxte vaart over de Rijn met aanleg en verblijf in meerdere mooie Duitse steden.
Na maandags aan boord te zijn gekomen was het wel even schakelen voor ons: je weet natuurlijk voor de tijd dat het geen “gewone” cruise is, maar tussen allemaal andere lichamelijk beperkte medereizigers, die vaak ook nog veel ouder zijn was het wel even wennen.
De Zonnebloem is een prachtig, geheel aangepast, schip met allemaal lieve en enthousiaste vrijwilligers.
Deze mensen hebben zich een week geheel kosteloos ingezet en er vaak een week vakantie voor moeten opnemen om de gasten optimaal te verzorgen en in de watten te leggen.
Een aantal levert de zorg met in en uit bed komen, toiletteren, douchen en zo.
Een andere groep is actief in de keuken, het restaurant of achter de bar.
Ook zijn er mensen de hele week actief in de wasserij en bij de receptie.
Een kleine groep vaste bemanningsleden stuurt alles aan.
Dit resulteert in een week lang verwend worden voor de gasten en hun partners.
`s Morgens eerst een uitgebreid ontbijtbuffet in het restaurant, vervolgens koffiedrinken en wat kletsen of op de IPad in de recreatiezaal.
Na een uitgebreid lunchbuffet is er de mogelijkheid van boord te gaan om de Altstadt te bezoeken, zelfstandig of met begeleiding van een vrijwilliger.
Omdat het schip aangemeerd ligt in haven ben je al bijna in het centrum.
Dan volgt dagelijks een culinair 3-gangen diner, waarbij de gastheer bij iedere tafel uitleg komt geven over de samenstelling van ieder geserveerd gerecht.
Iedere dag was het eten werkelijk voortreffelijk!
Iedere avond werd er iets voor de gasten georganiseerd: een bingo, een muzikaal optreden, een wijnhandel die uitleg gaf over de locale wijnen en avond waarbij de kapitein uitleg gaf over het schip, de route, de hoeveel brandstof, water, voedsel en dergelijke in zo’n week verbruikt worden.
We hebben de fotogenieke binnensteden van Köln, Rüdesheim, Koblenz en als laatste Düsseldorf bewonderd om vervolgens zaterdag weer aan de Rijnkade in Arnhem het schip weer te verlaten.
Wij kijken terug op een prachtige reis, waarbij de wereld er vanaf het water toch heel anders en mooi uitziet.
Raymond 69 jr. incomplete dwarslaesie C4-C5
